A. Wiltink

Spannend en vrolijk, een luchtige krimi door Maurits Sep. zaterdag 26 april 2008 | 07:32 Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten VEERE - Eigenlijk was ze niet van plan om een derde boek te schrijven over Jorre, Roos en oom Noud. Toch bleve de personages zich opdringen in haar gedachten. En gelukkig maar. Met Het bloed van de papaver geeft de Veerse kinderboekenschrijfster Anneke Wiltink een meer dan waardig vervolg aan De verboden vallei. Dat tweede deel was een stuk beter dan haar al veelbelovende debuut Het gebarsten kompas. In deel drie zet Wiltink als schrijfster opnieuw een grote stap. Het boek grijpt meteen de aandacht met een detective-achtige opening. Daarna ontspint zich een spannend verhaal waarin Jorre, Roos en oom Noud verwikkeld raken in een ingenieuze drugshandel en Noud het verslavende effect van drugs ervaart. Bevatte Het gebarsten kompas nog wel eens een gekunstelde overgang, De verboden vallei zat al veel beter in elkaar. Het bloed van de papaver kent geen zwakke momenten. "Ik heb dit boek veel intuïtiever geschreven dan die andere twee", verklaart Wiltink. "In deel 1 was ik nog de regisseur van het verhaal. Nu heb ik vooral hard gewerkt aan de plot, het schrijven zelf ging veel soepeler. Aanvankelijk zat ik in een bruine modderpoel te staren. Ik had lappen tekst maar geen flauw idee waar het verhaal heen ging. Dat ontdekte ik gaandeweg. Het werken aan de plot werd wel gemakkelijker door mijn verleden als biomedisch wetenschapper. Dan werk je ook aan een stelling die je daarna verder uitwerkt. Dat helpt me nu." Het verschil met de wetenschapper is dat de kinderboekenschrijfster zich kan laten leiden door haar fantasie. "Ik heb nu ook weer meer gedurfd dan in deel 2. In het begin wek ik de suggestie van moord. Bovendien speelt het verhaal zich af in een paleis en komen er een prins en prinses in voor. Die dan weer niet zijn wat ze lijken. Wat me erg geholpen heeft bij deze manier van schrijven is dat ik tussentijds ook een sprookjesboek heb geschreven. Dat is nog niet af, maar dankzij dat sprookje heb ik wel de kunst van het overdrijven ontdekt." Dat had zomaar verkeerd kunnen uitpakken, maar Wiltink is niet over de schreef gegaan. Doordat Het bloed van de papaver over drugssmokkel gaat, is het verhaal tegelijkertijd zeer realistisch. De prins en prinses in het verzonnen land Uretan - dat door de papaverteelt onwillekeurig doet denken aan Afghanistan - onderhouden banden met Amerikaanse smokkelaars. De schrijfster: "Ik heb me ook uitgebreid verdiept in drugs en de gevaren van verslaving. Niet om te moraliseren, maar omdat ik het spannend wilde maken. Spannend én vrolijk, een luchtige krimi." Anneke Wiltink wilde met Het bloed van de papaver de stap zetten naar het fulltime schrijverschap. Ze is geslaagd voor haar diploma. - Het bloed van de papaver, Anneke Wiltink. Uitgeverij Holland. € 12,90.