Anne Folkertsma

‘Wat maakt dat Wodins tweeluik ['Ergens in dit duister' en 'Ze kwam uit Marioepol'] blijft nadreunen in het hoofd van de lezer, is haar onopgesmukte proza. Nergens zet ze het leed dik aan. Ze schildert verbrokkelde levens met een fijn penseel. De belangrijkste schrijversles show, don’t tell bewijst hier zijn kracht. Dit is wat ontworteling en ontmenselijking aanrichten: verwoestende effecten over de generaties heen.’ – Paul van der Steen in Trouw

'Het ontroerende verhaal van Nastja […] Haar verhaal verwerkte Wodin in het prachtige Nastja's tranen, dat niet alleen inzicht geeft in de geschiedenis van Oekraïne, maar ook in de denk- en beleveningswereld van de bevolking.'

‘Het lot dat Wodin beschrijft, is niet alleen dat van haar moeder, maar van miljoenen naamloze mensen. Allemaal opgeofferd. Het is Wodins verdienste dat ze met haar aangrijpende verhaal meer bereikt dan een historicus.' ****