Blexbolex

Dit verrassende kijk- en associeerboek werd op de Leipziger Buchmesse verkozen tot het mooiste boek van het jaar. Een prijs die uitgereikt wordt voor het beste boekenontwerp wereldwijd. En terecht! 'Allemaal mensen' is een opvallende en kleurrijke bundel van figuren, waarbij elke prent begeleid wordt door hun functie of beroep in een duidelijk lettertype. Een ware revue van types en soorten uit de ganse wereld trekt aan je oog voorbij, telkens 1 per pagina. Overzichtelijk en kernachtig dus. Soms situeer je ze dicht bij huis (een meneer, een moeder, een baby, een ruziemaker, een clown, ...), maar even vaak kom je ze niet zo vaak tegen in je eigen omgeving (een ridder, een beschermgeest, een weerwolf, een grotbewoner, ...). Het geheel lijkt een pure opsomming van personages zonder verhaal of verband. Maar al snel ontdek je mogelijke verbanden tussen de figuren. Verbanden die de auteur lichtjes aanzet door ze naast elkaar te plaatsen, maar die je zelf naar eigen vermogen in- en aanvult. Zoals een koukleum en een roker, die beiden een wolkje blauwe lucht uitblazen. Of een slaper en een zieke, beide in bed. Of een duivel en een sneeuwpop, de ene vlammend heet en de andere bibberend koud. Of een naaister en een fakir, beide aan de slag met naalden. Enz... Soms ontstaan ook ganse verhalen in je hoofd door de link tussen de twee personages. Zoals bij een flitsende reporter en een stoere onrechtbestrijder. Of bij een dolende astronaut en een afwezige dromer. Of bij een kromlopende bultenaar en een rijzige Japanse schoonheid. Enz... Elke prent op zich, de compositie van elke pagina en de totale lay-out van het boek zijn geïnspireerd op de grafiek uit de jaren vijftig en zestig. Dit retrosfeertje verrast en imponeert. Elk figuur lijkt in elkaar gepuzzeld met grote kleurvlakken en het vaak ontbreken van gelaatsuitdrukkingen geeft hen iets universeels mee. Elke prent toont enkel de kern, vaak zelfs zonder achtergrond. Wat de eigen creativiteit van de kijker stimuleert. Een rijke bundel die je oog streelt en je creatieve 'brein' stimuleert. Vandaar een verrassende aanrader voor oud en jong!

Tweehonderd prenten, schijnbaar achteloos na elkaar geplaatst, maken de seizoenen tastbaar als mallen waarin de lezer zijn eigen herinneringen giet. Laat mij u een pracht van een prentenboek voor alle leeftijden voorstellen. Het heet Seizoenen en het is gemaakt door de Franse Blexbolex. Het is een stevig boek, met een dikke kaft en een stevige linnen rug. Het kraakt een beetje als je het open doet, maar daar mag u zich niet door laten afschrikken. Het past het best plat open voor u op tafel. Het papier binnenin glanst niet. Het is niet kraakwit en er zit iets van een korrel in. Dat voelt fijn aan uw vingers. De kleuren glanzen net zo min als het papier. Ze zijn niet uit lego-blokjes opgetrokken en ze zitten vol kracht en warmte. Dat voelt fijn aan uw ogen. Het boek is eigenlijk een uitbundige verzameling prenten: een bloemknop, een zwaluw, een zwerm, een avontuurtje, een camping, gebladerte. Enzoverder enzovoort. Boven elke prent staat een woord: ‘een wolk’ (bij een witte wolk op een blauwe hemel), ‘het vertrek’ (bij een gezin en een volgeladen gele auto) of ‘damp’ (bij een meisje dat op een venster ademt). Meer woorden moet u er zelf bij denken, net zoals de verhalen. Want deze pakweg 200 prenten lijken achteloos bij elkaar geplaatst, ze zijn dat niet. Wat de dreiging van een donkere wolk en een onweer bij elkaar doen, spreekt voor zich. Wat een wedstrijdje petanque en een mens vol rode, jeukende muggensteken gemeen hebben, weet iedereen die elke zomer opnieuw zijn muggenbulten telt. Maar wanneer wordt sneeuw een kreet? En hoe dun is de grens tussen vrijheid en eenzaamheid? Alles wat mensen en de seizoenen bindt, staat in dit boek geportretteerd, zonder tierlantijnen, puur en rechttoe-rechtaan. Mensen krijgen hier zelden ogen, maar uit hun houding spreken een heleboel gedachten, plannen en ideeën. Landschappen voelen met de juiste tint blauw net zo kil als een winterdag in januari. De sfeer is nostalgisch – als Wikipedia Blexbolex in één adem noemt met de films van Jacques Tati of detectives uit de jaren 1950 en ’60, kunt u zich hier vast iets bij voorstellen. Al die puurheid en al dat eenvoudige geven een vrijheid waarin het goed toeven is: de prenten zijn als het ware prototypes waarvan je de concrete details met eigen herinneringen invult. Seizoenen is een feest aan illustraties en associaties, met voor elke dag een beeld en voor seizoen een dag en een gemoed. Met dit boek binnen handbereik bent u klaar voor de herfst.