Cora Frowijn

Cora Frowijn en Nathalie Vet, beiden groepsleidsters in een Zeer Beperkt Beveiligde Inrichting, hebben dertig veroordeelde gevangenen geïnterviewd over hun jeugd, achtergrond en criminele loopbaan. Dertig mannen doen hun verhaal, van kruimeldieven tot hasjbaronnen, van onschuldig veroordeelden tot moordenaars. De keuze is goed gemaakt: door de uiteenlopende achtergronden proberen de schrijfsters een zo representatief mogelijk beeld te geven van de opbouw van de gevangenispopulatie. Van een gebroken gezin de drugshandel in, lijfwacht worden door een op het oog onschuldige daad te verrichten, bolletjes slikken om uit de schulden te geraken: het passeert allemaal de revue en laat zien dat men vaak via een glijdende schaal in de criminaliteit belandt. Het boek is zo ingedeeld dat aan iedere gedetineerde een eigen hoofdstuk gewijd is. De titels zijn steeds treffend gekozen en geven een korte typering van de crimineel in kwestie. Wat opvalt in de gesprekken is dat veel criminelen over een redelijk zelfinzicht beschikken. De meesten proberen althans geen rooskleurig beeld te schetsen. In enkele gevallen heb je echter wel het idee dat iemand de waarheid verbloemt; maar dit is zo opgeschreven dat het er duidelijk uit naar voren komt, wat het juist weer sterk maakt. Wel hadden we het aardig gevonden als er ook enkele vrouwelijke gedetineerden waren opgenomen in het boek: dat ontbreekt nu toch een beetje. Het zou interessant geweest zijn om hun verhalen te vergelijken met die van hun mannelijke ervaringsgenoten. Los hiervan is het een goed geschreven boek met rake, menselijke verhalen. Beslist een aanrader in het crime-genre.