D.M.M. Formenoy

" ........ Dita's moeder blijft, via dromen en natuurverschijnselen, - een meeuw, een bergkristal - bij haar. Hoewel de titel en de tekeningen doen vermoeden dat het boek erg spiritueel, misschien wel zweverig is, vertelt Jédidjah Formenoy het verhaal van Dita juist heel naturel. Fietsenmakersdochter Dita beleeft heel gewone dingen. Voordat de moeder sterft, gaat ze bijvoorbeeld naar de schoolmusical en op vakantie naar Frankrijk. En ook na het ongeluk krijgt niet alleen het sterven en de begrafenis aandacht, maar het gipsen been van Dita minstens zoveel. Precies zoals kinderen omgaan met verlies. Mijn zoon van zes heeft geboeid naar het verhaal geluisterd".