David Litchfield

Pip en Ei zijn vanaf de eerste dag dat ze elkaar ontmoeten onafscheidelijk. Ze beloven elkaar vriendschap voor het leven. In de lente krijgt Pip ineens wortels en blijft vastzitten in de grond. Langzaam groeit hij uit tot een boom. Ei blijft hem bezoeken, maar verandert zelf ook. Zij is ineens een vogel en ontdekt dat ze kan vliegen. Ze trekt de wereld in en geniet van het leven in de stad. Als ze een ei in haar buik voelt, weet ze precies waar ze haar nestje wil bouwen. Dit verhaal is vooral aandoenlijk door de illustraties. De tekst vertelt dat ze als twee druppels water zijn, maar in beeld zie je een bol ei en een dunne wortel van verschillende kleur. Heel herkenbaar voor jonge kinderen die vriendschap sluiten en niet letten op uiterlijk. De kleurrijke illustraties lichten bijna op en tonen de wisselingen van de seizoenen en landschappen vanuit verschillend perspectief. Aan het eind wordt de lezer aan het denken gezet met de vraag 'En wie weet zijn ze er nog steeds!' waardoor het een cirkelvertelling wordt. Vierkant prentenboek; het verhaal loopt door op de schutbladen, vanaf ca. 4 jaar.

Adembenemend! Dat is 'Lichtjes uit de ruimte' in één woord. David Litchfield maakt zulke magische tekeningen. Juf Anke