E. Prinsen

'(...) Henk Hanssen begon een website en schreef het boek Babymanagement voor mannen. Het leest als een handleiding bij elektrische apparaten, met de baby als product met productspecificaties, een mobiele modus en output (poep). Dit is een taal die mannen begrijpen.(...)'

Goddank, hij is er, en dat werd tijd ook: Mijn eerste jaar, 'scheurkalender voor de man die vader wordt'. Eindelijk een eigen medium waarin de kersverse vader op waarde wordt geschat en op prettig relativerende toon wordt toegesproken. Zonder de roze wolken die al maandenlang het huishouden teisteren. Journalist Henk Hanssen ondervond de leemte toen hij zelf vader werd. Ruim twee jaar geleden trok hij ten strijde tegen 'het pastelkleurige geweld' met een website, www.ikvader.nl. Hij ontwikkelde het Papakket (met onder meer een nummer van mannenblad Men's Health en een pakje sterke instantkoffie), cd's met een remix van Daddy Cool. Helaas ontkomt ook deze scheurkalender niet helemaal aan een enkel roze vlekje. De vaderlijke tenen gaan toch nog krommen bij zinnen als: 'Als je de baby op zijn buik legt, kan hij nu zelf zijn koppie optillen. (. . .) Het is een prachtig gezicht om zo'n nieuwsgierig bolletje boven de rand van de wagen uit te zien gluren'. Veel leuker is de kalender (die op elke gewenste dag van het jaar kan beginnen) wanneer we gewoon met jongens onder elkaar zijn, en een gezonde dosis ironie en nuchterheid de pagina's beheerst. 'Wanneer kunnen we weer?' is bijvoorbeeld zo'n prangende kwestie die op dag 28 actueel wordt. Het advies luidt om vanaf nu eens met een fles champagne thuis te komen en 'door te gaan waar jullie zo'n elf maanden geleden waren gebleven'. Op dag 92 een koele rekensom onder de titel: 'Zeg, wat gaat deze grap me allemaal kosten?' (antwoord: zo'n 80 duizend euro tot aan kindliefs achttiende, maar er staan besparingen tegenover). En op dag 337 dient zich de vraag aan: 'Waar zijn mijn vrienden toch gebleven?' In de kroeg natuurlijk, lachend om jou. Je rookt en drinkt immers niet meer, en de laatste keer dat je naar een paar borsten stond te kijken was tijdens de instructie van de lactatiedeskundige. Handzame vragen, kortom, met dito antwoorden. 'De spermadonor staat voor de deur. Wat nu?' 'Is mijn kind van de melkboer?', gevolgd door praktische verwijzingen naar de mogelijkheden voor dna-tests. We blijven sukkels, wij vaders. Lees hoe columnist Harri Theirlynk zich ooit liet meeslepen naar 'de geboortemaffia'. Tot de tanden toe was hij voorbereid op tenenkrommende vragen als 'Hoe gaat het puffen, meneer Theirlynk', of: 'Heeft u al korter werken aangevraagd?' Theirlynk: 'Het viel reuze mee. Het viel zelfs ontstellend mee: er werden uitsluitend vragen gesteld aan de aanstaande moeder. Ik zat er voor lul bij. Dat ging ook weer wat ver. Eindelijk, eindelijk draaide de verloskundige zich naar mij. Daar kwam de vraag: 'Heb je weleens geslachtsziekten gehad?' Soms komt een advies opmerkelijk laat, zoals op dag 11 de uitleg 'Hoe houd ik mijn kind vast'. Op dag 48 komt de vraag aan de orde: 'Moet ik nu al op zoek naar kinderopvang?' (Antwoord: 'Nee, nu hoeft het niet meer. Tegen de tijd dat je een plaats gevonden hebt, is zoon- of dochterlief klaar voor de middelbare school.') Ruim op tijd daarentegen, op dag 349, is de vraag die zich mogelijk aandient. 'We gaan uit elkaar. Wat nu?' Verplicht voor verse vaders, die kalender.