Edmond de Goncourt

De schilderkunst medio negentiende eeuw was de romantiek ontstegen, een visionaire esthetiek kondigde zich aan. Gespiegeld aan het artistieke netwerk uit hun Dagboek, waarin Edmond [1822-1896] en Jules [1830-1870] de Goncourt nogal pretentieus beoogden de nieuwe tijd vast te leggen, portretteerden zij in deze sleutelroman over het kunstenaarsmilieu de route van vier leerling-schilders. Uitkijkend over Parijs ligt de toekomst nog open, maar naarmate zij zich meer manifesteren, versmallen zij toch tot respectievelijk improductieve bohémien, succesvolle imitator, fulminerende criticaster of, zoals het lot voor de begaafde Coriolis bepaalt, tot verkommerd talent, verlamd door de kritiek en door femme fatale Manette, zijn model. Zo groeit dit tijdsdocument uit tot een bonte reeks belevingen, vertolkt in velerlei scènes die kleur geven aan de deterministische tijdgeest met alle prikkelende karikaturen van dien. Een inlevend vertaalde ontwikkelingsgang! In het nawoord gaat Eric Min nader in op de bijdrage van tekenaar-schilder Félcien Rops. Noten en een namenregister sluiten de uitgave af.