Erik Orendi

Autobiografische roman over zelfverminking als uitlaatklep voor een dieper liggende psychische problematiek. De jonge Nikki verdient de kost als fotomodel. Haar streng christelijke familie wijst deze levenswijze af. Dat Nikki naakt poseert voor fotografen en de foto's laat tentoonstellen is volgens haar ouders en broer een grote zonde. Voor Nikki is het modellenwerk niet voldoende om haar schreeuw om liefde te stillen. Zij verminkt zichzelf door zich te snijden. Nikki geniet van de aandacht die zij hiermee krijgt van de artsen die haar wonden hechten. Na haar zelfdoding spreekt Nikki in de schizofrene geest van Eva, Nikki's enige vriendin en lotgenote wat zelfverminking betreft. De suïcide van Nikki brengt bij Eva een proces op gang van bewustwording en heling. Dit authentieke, in een directe stijl vertelde verhaal laat de innerlijke motieven zien van iemand die zichzelf snijdt. Daarnaast toont de roman de liefdeloosheid van mensen die 'christelijk' praten, maar geen oog hebben voor iemands diepste pijn. Een actueel boek dat een heftige problematiek op de kaart zet.

Na een korte inleiding waarin direct de lezer midden in de gedachtegang van de hoofdpersoon wordt meegenomen, volgt een aantal korte hoofdstukken. Die gaan over de aanloop naar de psychose, de acute klinische opname, het herstel en de acceptatie van het hele proces en het psychiatrische ziektebeeld. In de bijlage zit een verklarende woordenlijst en een noot. Een goed verteld verhaal. Praktisch en herkenbaar voor iedereen die zou willen weten wat een psychose inhoudt en hoe dat te werk gaat als iemand wordt opgenomen. Het doel van de schrijver om het maatschappelijke taboe en de stille stigmatisering te doorbreken, zal zeker met het lezen van dit boek een kans krijgen. Doeltreffend in dit verhaal is ook zijn eigen zelfreflectie. De schrijver is ervaringsdeskundige Nicky Samson, 41 jaar, leraar Nederlands en blogger voor Ajax Life.

Recensie 'De Huisvriend' (Wim Vredelieve) in: HED aug. 2017 'De Huisvriend' is het waargebeurde verhaal van Wim Vredelieve (1964) over seksueel misbruik en huiselijk geweld. Hij vertelt ons de gebeurtenissen, maar laat ook zien hoe hij overleeft en vergeeft. Vredelieve toont ons een blik in een leven dat doorgaans voor anderen verborgen blijft, even nuchter als openhartig. Een prachtig boek. Hoewel het verhaalt over een serieus en beladen onderwerp, is er sprake van een zeer vlotte schrijfstijl. Het seksuele misbruik dat Wim Vredelieve heeft meegemaakt, wordt verteld vanuit het onschuldige gezichtspunt van een klein jongetje dat zich ontwikkelt tot een jonge man. De persoonlijke banden van Wim met de mensen om zich heen worden vriendelijk en met humor beschreven. Wim heeft liefdevolle grootouders die aanvoelen dat er iets niet pluis is, toch handelen zij niet naar hun gevoel, want door het hele verhaal heerst een sfeer van onmacht. Vader heeft een drankprobleem, is goed voor zijn zoontje, maar mishandelt zijn vrouw. En de huisvriend heeft een groot geheim. Ondanks dat het boek weinig pagina's heeft worden de personages realistisch en met genuanceerde trekken beschreven. Er vinden gebeurtenissen in iedere levensfase van Wim plaats en deze verbindt hij aan het plaatsvinden van het misbruik. Kortom, een lieve, verrijkende en zachtaardig-confronterende roman. Ik zou zeggen: dit is boekenweekgeschenkkwaliteit! Door Jelle Breevaart