F. van Eenennaam

“De titel ‘gevaarlijke gedachten’ kan tot misverstanden leiden, maar in feite zijn het vooral tips en handreikingen waar commissarissen bij stil moeten staan in de uitoefening van de functie. Om er een paar te noemen. Functioneert mijn bestuursvoorzitter nog wel naar behoren? Zitten we de rit uit met deze president-commissaris vanwege bewezen diensten, of grijpen we in. Hoe stellen we ons op tegenover hedgefondsen? En een heel wezenlijke: hoe krijg ik de goede informatie boven tafel. Het is immers een gevaarlijk idee dat commissarissen zich verlaten op allerlei functionarissen (controllers, juristen, auditors, externe accountants) om te bepalen of een onderneming greep heeft op haar processen. De bundel artikelen bestrijkt een breed terrein, variërend van dynamiek tussen management en commissarissen; de veranderende relatie met aandeelhouders tot de belastingparagraaf en de eeuwig relevante vraag of de cijfers te vertrouwen zijn. Het boek kent ook inspirerende pamfletten, zoals een pleidooi voor een herwaardering van het stakeholdersmodel. Mythes worden doorbroken, zoals de illusie dat niet gerommeld kan worden met het kasstroomoverzicht. Ook deze populaire graadmeter is volgens auteur Marcel Pheiffer ‘een mening, geen feit’.” “Een van de interessantste hoofdstukken is die van het morele dilemma. Wat doet iemand die op verzoek van een persoonlijke vriend commissaris is geworden bij een onderneming waar zich vervolgens problemen aandienen? Natuurlijk kan hij zijn vriend de directeur gemakkelijk aanspreken op zaken. Mar wat als die vriend zegt steunt te verwachten en geen kritiek? Of de vraag of je in een commissarissenvergadering af durft te wijken van een meerderheidsstandpunt. En welke conclusies je daar vervolgens aan verbindt. Commissarissen vallen bij morele kwesties vaak terug op wat de spiegeltest wordt genoemd. ‘Ik moet altijd in de spiegel kunnen blijven kijken’. Dat klinkt redelijk maar auteurs Edgar Karssing en Raoul Wirtz pleiten voor wat zij ‘moresprudentie’ noemen, het bundelen en bespreken van ongeschreven gedragsregels. Dat helt het commissariat in de noodzakelijke professionaliseringsslag.'"