Floor Cartens

ROOSENDAAL - 'Zelf ben ik tegen zoveel onbegrip aangelopen. Ik wil anderen die ook een onzichtbare aandoening hebben daarom helpen", zegt de in Roosendaal geboren en getogen, maar sinds een jaar in Etten-Leur woonachtige Floor Cartens (29). Ze doelt op haar aandoening, waarvan aan de buitenkant niets is te zien, maar waardoor ze in september vorig jaar uiteindelijk in de WW belandde. Met haar kinderboek 'Mijn mama is moe' beschrijft ze de impact ervan op een gezin vanuit het perspectief van een kind, om begrip te vragen voor dit soort aandoeningen. Gebaseerd op eigen ervaring, want toen ze een jaar of acht was, werd haar moeder depressief. Vijf jaar geleden stelde een reumatoloog vast dat Floor leed aan het hypermobiliteitssyndroom (HMS), een vorm van reuma waarbij banden en pezen te soepel zijn en gewrichten te beweeglijk worden en overbelast kunnen raken. Voor Floor vielen eindelijk de puzzelstukjes op hun plek, haar klachten hadden een naam. Door al haar ervaringen besloot ze anderen te gaan helpen. Ze schreef niet alleen Mijn mama is moe maar startte ook haar eigen bedrijfje Ipkia (in principe kan ik alles). "Ik geef lezingen aan kinderen en volwassenen om onbegrip de wereld uit te helpen, en ik probeer patiënten te laten zien dat ze nog heel veel wél kunnen. En dat het belangrijk is om leuke dingen te doen. Want dat durfde ik op een gegeven moment bijna niet meer. Voelde me schuldig, want ik was toch ziek? Was bang voor de reacties van anderen. Tot een manager zei: kom op, je bent 24, je hoort te feesten in de stad." Met haar boek en lezingen hoopt ze duidelijk te maken wat een onzichtbare aandoening kan doen met iemand. Zelf verloor ze er vrienden door. Lees het hele verhaal donderdag in BN DeStem Meer info: www.doorgaan.nl/mijnmamaismoe