Francis Maes

Wie de schone kunsten bij het brede publiek wil slijten, wordt tegenwoordig als een nostalgisch sujet weggezet. En toch werd in Vlaanderen ooit aan volksopvoeding gedaan. Het Festival van Vlaanderen en de openbare omroep vonden elkaar middels Radio 3 en later Klara in hun bildungsdrang. Dat die strijd niet zonder slag of stoot ging, wordt eerlijk geschetst in dit boek. Het illustreert een prachtige strijd, voor de muziek, oude, klassieke en hedendaagse, door een aantal tenoren die van dit kleine land een muzikaal Cocagne maakten.

Bij muziekliefhebbers en musici is er behoefte aan een nieuw overzicht van de muziekgeschiedenis met de brede culturele context waarin ze tot stand gekomen is. Het boek van Francis beantwoordt aan die nood, en ik ben ervan overtuigd dathet zal bijdragen aan een meer intense muziekbeleving.