Hanne Cannegieter

In dit boek komen veel bekende en onbekende namen voor, nogal veel voor een boek dat zichzelf novelle noemt. Wat omvang betreft klopt de omschrijving novelle wel: het boek telt 88 bladzijden. Ook is het tijdsbestek waarin het verhaal speelt kort. De relatief onbekende Nederlandse ontdekkingsreizigster Alexandrine Tinne (1835-1869) stapt op de rusteloze hoofdpersoon Theo af. Hij is nog niet helemaal gewend in de hemel en zal ook niet zover komen, dat ziet hij in. Juist daarom is hij een geschikte kandidaat om de reis naar de aarde terug te maken en te waarborgen dat de hemel blijft voortbestaan: het eeuwige is niet eindeloos. Het verhaal is vlot geschreven, met de nodige humor. En passant komen er filosofische vragen aan de orde, waar je bij kunt stilstaan of aan voorbijgaan. Voor de meer praktische ingestelde lezer is het interessant te lezen wat de rol van (bijvoorbeeld) Elvis en Beethoven in de hemel is. De auteur, Thomas Oochen, gebruikt het woord god slechts eenmaal, is mij opgevallen. Het boek heeft een meer levensbeschouwelijk dan religieus karakter en zou op de boekenplank van een humanist of agnosticus een plaats kunnen krijgen. Voor wie het nog iets praktischer wil weten: in de hemel is wel bier, geen seks, zo vertelt ons de hoofdpersoon in dit boek.