Hans Leduc

Is het waargebeurd? Het is een vraag die ik als medewerker van een openbare bibliotheek, lang geleden, voortdurend kreeg. Spannend, humoristisch en lezen als een trein, dat ook, maar toch vooral waargebeurd. Veel boeken pretendeerden dat, maar vielen doorgaans door de mand bij de ervaren 'waargebeurd' lezers. Die me dat nadien ook lieten weten. Andere boeken voelden dan weer te persoonlijk aan. Het is een dunne lijn tussen persoonlijk en gênant. Het meest persoonlijke verhaal van zijn leven neerschrijven zonder die dunne lijn uit het oog te verliezen, daar is Hans Leduc met Structuur van Asfalt wat mij betreft zeker in geslaagd. Structuur van Asfalt is een leerzaam en herkenbaar boek over de impact van een diagnose autismespectrumstoornis op zijn gezin. Hans Leduc (een pseudoniem) is een man in de vijftig, getrouwd, vader van een zoon, opgegroeid in de provincie Oost-Vlaanderen (België), en als ingenieur succesvol projectmanager in een bank. Volgens zijn uitgever weet hij meer van vogels en bomen dan van mensen, en vindt hij diepe rust in lange zwerftochten door bossen en weiden. Structuur van Asfalt is geschreven vanuit het vader-perspectief, wat op zich al zeldzaam is, maar bevat ook een mooie evenwicht tussen verhalende en informatieve elementen. Het is een boek met scènes die me regelmatig flink beklemt hebben, waardoor het moeilijk weg te leggen was. Emoties bij de vleet in dit boek, net als moeilijke beslissingen die het gezinsleven van de hoofdpersoon verrassende wendingen geven. Lees de hele recensie via de link: