Harald Timmer

Wiebe is net klaar met houtjes hakken voor de oven van de bakker. En nu wil hij wel even rust, dat heeft hij wel verdient na al dat hakken. Maar de bakker heeft alweer een andere taak bedacht voor zijn hulpje. Wiebe moet de broden gaan rondbrengen. Ze liggen op het broodkarretje in de schuur. Daar heeft Wiebe helemaal geen zin in, hij wil gaan vissen en vindt dat hij die broden best aan het eind van de middag kan rondbrengen. Zo gezegd zo gedaan. Hij pakt zijn hengel en gaat naar de rivier. Niemand die hem daar zal zien want volgens de verhalen is het daar eng en wonen er in het Hoge Bos aan de overkant van de rivier vreemde wezens. Wiebe zit heerlijk in het warme zonnetje en valt in slaap... En dan gebeurt het... In zijn slaap wordt hij overvallen door een knetterende roze toverwolk en hij wordt wakker als de wolk in zijn neus kriebelt. Wiebe probeert te ontsnappen maar dat lukt niet en plons daar ligt Wiebe in de rivier... De stroom voert hem mee en een hele tijd later spoelt Wiebe aan en wordt gevonden door Bor en Bar, de bosdwergen van het Hoge Bos. Ze zijn aardig voor Wiebe. Maar Wiebe heeft vanaf die tijd iets vreemds, hij wiebelt... En hij kan niet stoppen met wiebelen. Bor en Bar noemen hem al snel het wiebelmannetje. Wiebe vindt het feit dat hij zo wiebelt helemaal niet leuk, sterker nog hij vindt het verschrikkelijk. Maar de broertjes Bor en Bar zitten er niet mee. Gelukkig voor Wiebe blijkt dat het wiebelen ook zijn voordelen kan hebben! De afbeeldingen, die net als de tekst ook door Harald Timmer zijn gemaakt, zijn aantrekkelijk, fantasievol en kleurrijk. Wiebe heeft een leuke snoet en hij spreekt je meteen aan. Het is een enorm leuk en sprookjesachtig verhaal dat ook als een echt sprookje eindigt met 'Vanaf die dag...' De taal is niet te moeilijk en de letters zijn prettig qua afmeting, niet te klein, niet te groot. Er is flink veel tekst, kinderen zullen het heerlijk vinden om dit verhaal voorgelezen te krijgen. Het is een tikkeltje spannend en ook soms lekker grappig. Het is een tijdloos verhaal. Echt zo'n boekje dat je bewaart en dat de kinderen van je kinderen ook weer met veel plezier zullen lezen. Erg leuk. Het wiebelmannetje is het eerste deel van een serie voorleesboekjes over Wiebe. Eind januari 2012 verschijnt Het wiebelmannetje en de klutskuikens en daar kijk ik nu al naar uit!

Wiebe, het mannetje met de grote hoed, was op een dag in een toverwolk terechtgekomen. Sindsdien wiebelde hij en bracht hij alles waarop hij ging zitten aan het wiebelen. Op bezoek bij de dwergen braken de poten van zijn stoel en overal waar hij zat brak hij iets. Verdrietig klom hij in een boom om alleen te zijn, maar daardoor raakte het nest van mevrouw Vogel in de war. Ze werd bang dat ze er klutskuikens van zou krijgen. En ja hoor: Ik wil geen klutskuikens. Ik wil kuikens die mooi kunnen zingen. Jij mag deze hebben. Daar zat Wiebe opeens met de zorg voor twee vogels. Voor de doelgroep vrij lange stukken tekst vertellen dit sprookje met humor. De veelal grote ondersteunende illustraties in mooie heldere kleuren op een witte ondergrond zijn grappig. Ze zijn beperkt tot de essentie van het verhaal, met weinig details. Eerder verscheen Het wiebelmannetje*. Vanaf ca. 4 jaar.