Helen van Vliet

Hieke is een meisje dat nog niet naar school gaat. Ze krijgt binnenkort een broertje/zusje, iets dat ze afschuwelijk vindt. Ze is jaloers en boos omdat ze niet aan de nieuwe spulletjes mag komen. De auteur volgt consequent Hiekes logica zonder op z'n knieën te gaan zitten. De baby moet weg - Hieke fantaseert dat monsters de baby opeten - ze oefent vast met haar pop die ze in een doos afgeeft bij het postkantoor. Die avond beseft ze dat ze haar pop kwijt is en dat een moeder zonder baby zielig is. Als moeder aan het bevallen is, brengt een postbode de doos met de pop terug en kunnen moeder en dochter elkaar feliciteren met hun baby's. Ook vader speelt een rol: hij leest voor en schminkt Hieke. Moeder doet soms wat geïrriteerd, wat wel reëel zal zijn, maar ik mis begrip van haar voor Hiekes boosheid en jaloezie. De eenvoudige tekst is rijk aan sfeer, emotie en fantasie. Op bijna elke dubbele pagina staan 1 of 2 kleine tot paginagrote zw/w. pentekeningen, die de sfeer van het verhaal uitstekend weergeven en zelfs meerwaarde hebben. Een verrassend debuut. Om voor te lezen vanaf ca. 4 à 5 jaar.