Ingrid de Bruijn

Bijna (ver)dronken is een het autobiografisch verhaal van een vrouw, moeder van vier kinderen, die worstelt met haar alcoholverslaving. Hoofdmoot is het verhaal van de opnames in de crisisopvang, de afkickproblemen, de relaties met de medebewoners en hulpverleners en de eigen gedachten van de betrokkene inzake het ontstaan en verloop van de verslaving. Tussendoor zijn de gesprekken opgenomen met haar beste vriendin, met wie zij ziel en zaligheid kan delen. De schrijfster is heel openhartig en eerlijk over haar constante worsteling in het dagelijkse leven met het omgaan met haar verslaving en het zoeken naar de weg van genezing. Het boek is dan ook tot stand gekomen om andere mensen te laten nadenken over hun eigen drankgebruik. Het boek is geschreven in de ik-vorm en heeft een bijzonder eenvoudig taalgebruik. Mensen die verslaafd zijn of waren en andere direct betrokkenen zullen veel momenten van herkenning beleven bij het lezen van dit boek en kunnen wellicht hierdoor aangespoord worden om met hun problemen aan het werk te gaan.