Jan Stads

Liefdevol kinderboek over dementie Dementie is voor volwassenen al een ingewikkeld proces, laat staan voor kinderen. Nicolle Christiaanse schreef een kinderboek over het onderwerp en fotograaf Jan Stads en tekenaar Jules Calis maakten er bijzonder beeld bij. ,,Kinderen maken wat los bij dementerenden." Meer kracht Stads koos voor de combinatie van foto's en tekeningen. De Dongense fotograaf is weg van het werk van journalistiek tekenaar en plaatsgenoot Jules Calis. ,,Hij moest het doen!"

Zie de link site voor diverse wandelaars die PeerkePad al hebben gelopen.

De auteur is vooral bekend van haar kinderboeken, waarvoor veel belangstelling is in de bibliotheek (o.a serie De Bleshof). In dit boek voor volwassenen laat zij zien op welke manier paarden nog steeds deel uit maken van de huidige maatschappij en wel als "werknemer op vier benen". Daarbij moet je denken aan tradities en folklore (Strao-rijder, den-haler) maar ook het paard als therapeut, artiest en ordehandhaver. In een aantal hoofdstukken komen deze diverse functies aan bod. Na een korte inleiding gaat zij op pad, met een kundige fotograaf, om deze facetten toe te lichten. Voor iedere specifieke taak worden de functie-eisen aangegeven; werklustig, betrouwbaar, sterk enz. Voor dag en dauw met de garnalenvisser naar zee, naar boeren, bosarbeiders, artiesten, politie, leger enz. Het geheel is een interessant boek met prachtige foto's die de lezer meenemen naar die wereld, die voor de meesten van ons ver van het bed is, maar die gelukkig nog steeds bestaat; het paard als trouwe werknemer, zonder CAO, ARBO etc. Een goede verzorging en een eerlijke behandeling is alles wat hij vraagt,,,Inhoudsopgave voorin het boek, colofon achterin. (Korte) tekst op de achterflap geeft de inhoud goed weer.

HELMOND - Vijf weken lang verbleef fotograaf en uitgever Jan Stads in woonzorgcentrum De Ameide. Hij maakte er een deel van zijn foto's voor het boek 'Dementie, een vergeten wereld'. Dat boek, in samenwerking met Savant Zorg gemaakt, wordt donderdag gepresenteerd. "Je ziet dat mensen opknappen van een uurtje bezoek, maar dan zijn er nóg 23 uur te vullen." Romy van der Sande Confronterend was het. Vijf weken lang, logeren op de logeerkamer en opgenomen worden in het leven in een zorgcentrum. "Mijn moeder was dement en ik dacht altijd dat ik het wel goed gedaan had. Minimaal één keer per week op bezoek. Daar kwam ik nu wel op terug. Er waren familieleden die elke dag één of twee uur kwamen, daar heb ik diep respect voor." Jan Stads is een bevlogen fotograaf en uitgever. Met zijn boeken wil hij iets bijdragen aan het culturele leven. "Mijn boeken zijn uit het leven gegrepen. Ik word er niet rijk van, maar ik wil graag iets moois maken." Dat is volgens hem ook het geheim om juist in de tijd waarin uitgevers roeien met de riemen die ze hebben, een boek uit te geven. "Je moet kwaliteit leveren en niet te duur zijn, zo simpel is het." Eerder maakt Stads samen met auteur Nicolle Christiaanse, ook de schrijfster voor deze uitgave, een boek over de paardenwereld. En ook het volgende boek staat op de planning. Beangstigend "Iedereen kan het krijgen", zegt hij. "Als ik nu iets vergeet, ik heb bijna een fotografisch geheugen, grap ik wel dat ik 'het ' ook krijg. Maar eerlijk is eerlijk, dat is best beangstigend. . Ik kan me niet voorstellen wat het is om in de spiegel te kijken en een vreemde te zien, boos te worden op mezelf omdat ik denk dat er een indringer is." Hij zag hoe mensen opfleurden als een kindje op bezoek kwamen. "Kleine dingen kunnen heel veel betekenen. " Maar er was ook eenzaamheid. En de bezuinigingen in de zorg, zijn ook zichtbaar. "Niet iedereen kan om 08,00 uur ontbijten, diegene die als laatste aan de beurt is kan bijna gaan lunchen. Maar ik heb gezien hoe berokken de verzorgers zijn, vol passie. Dat is prachtig om te zien." Het boek bestaat uit drie delen. In het eerste gedeelte wordt het verhaal van Dora verteld. Een levenslustige vrouw, die ineens wat vergeetachtig werd. Door middel van foto's en verhalen van haar familie ontstaat een beeld. Dan zijn er de foto's van het verblijf in De Ameide. En ten derde zien we een demente man, wiens vrouw jarenlang zorg verleent. Hij gaat naar een dagopvang en wordt opgenomen in het ziekenhuis. "Zo is het cirkeltje rond." In het boek zijn alle foto's ook in het klein afgedrukt, zodat betrokkenen hun gevoel bij het beeld konen uitdrukken. En Savant Zorg, de fotograaf en de verslaggever vertellen ook ieder over hun beleving. Wens Met die verslaggever werkte Stads al eerder samen. "Zij wilde graag het boek over paarden maken, dit was mijn wens. We hebben elkaar geholpen. Ik werk heel graag met Nicolle Christiaanse samen, ze is niet voor niets één van de top 5 kinderboekenschrijfsters van Nederland. Ik vind het mooi dat ze niet vanuit zichzelf schrijft, maar echt kijkt naar de persoon over wie ze het heeft." En nu wacht alweer het volgende project, het volgende boek. Veel tijd om bij deze periode stil te staan, is er niet. Maar het boek laat zeker zijn sporen na in het leven van de fotograaf. "Je verandert als mens. De eenzaamheid heeft me erg gegrepen. Ik vond het ook heel confronterend: over tien jaar kunnen jij of ik dit hebben."