John van der Kamp

Wat heeft de wetenschap het voetbal te bieden? Nou Louis van Gaal heeft er zijn voordeel al mee gedaan door Tim Krul op te stellen. Hij vertelde in het interview na de wedstrijd met Jack van Gelder dat hij op statistieken en onderzoek afging. Hij weet dus wat de wetenschap voetbal te bieden heeft. Al heel wat als het gaat over het nemen en stoppen van penalty's! Dat maken bewegingswetenschappers John van der Kamp en Geert Savelsbergh duidelijk in een doorwrocht werk over het nemen en stoppen van penalty's. Bijzonder is dat zij goed in staat zijn om een brug te slaan tussen de voetbalpraktijken het onderzoek naar de invloed van kijken en waarnemen op het menselijk bewegen. De penalty wordt in al zijn z'n onderdelen ontleed. Eerst is de doelman aan de beurt. Minutieus leggen de auteurs uit hoe de doelman de schutte kan 'lezen' en .. hoe je dat kunt leren. Wat zegt bijvoorbeeld het standbeen van de schutter? Hoe lang kun je als doelman blijven wachten? Want wachten loont, vooral als je weet waarnaar je moet kijken! Hoe maakt de doelman een marionet van de schutter? De auteurs geven in hoofdstukken uitvoerig antwoord op deze en andere vragen. Hierbij bespreken zij twee verschillende benaderingen: de doelmanafhankelijke ende doelmanonafhankelijke variant, waarvoor respectievelijk Mario Balotelli en Matt Le Tissier model staan. Daarna volgt in drie hoofdstukken wat de wetenschap de schutter te bieden heeft. En ook hier blijkt hoe belangrijk 'kijkgedrag' is en hoe je dat kunt verbeteren. Het laatste argument van trainers die beweren dat je voor penalty's niet kunt trainen heet STRESS., Ook dit onderwerp fileren Van der Kamp en Savelsbergh feilloos. "Belangrijke strafschoppen worden niet vaker gemist", is hun conclusie. De vraag is vervolgens: "Waarin verschillen voetballers in het ervaren en hanteren van stress?" En aansluitend: "Hoe ga je met stress om?" Of beter gezegd: "Wat kun je doen om negatieve gevoelens als gevolg van stress het hoofd te bieden?" Aan praktische adviezen geen gebrek! Zelfs wordt een :laatste redmiddel" gegeven: het stressballetje. Maar dan moet je wel weten met welke hand je moet knijpen... en waarom. Ook dat wordt geduldig en precies uitgelegd door de wetenschappers. Het boek eindigt met een hoofdstuk waarin alle adviezen handig zijn samengevat. Elk afzonderlijk hoofdstuk eindigt met eenverdieping van wat daarvoor werd besproken. Zo wordt bijvoorbeeld aan het eind van hoofdstuk vier een heldere introductie gegeven op het tegenwoordig populaire impliciete leren. Van der Kamp en Savelsbergh maken niet alleen waar dat de wetenschap de voetbal praktijk van dienst kan zijn, zij slagen er ook in practici inzicht te geven in de wetenschap. Dat gebeurt onder meer door parallellen te trekken met andere takken van sport zoals golf, honkbal en basketbal. Bovendien zijn deze wetenschappers niet te benauwd voor harde uitspraken: "Een coach zou moeten overwegen de superster te passeren voor de shoot-out!" Zo'n uitspraak wordt dan wel goed, cijfermatig beargumenteerd. Dat geldt trouwens voor alle uitspraken die in het boek worden gedaan: met 443 noen en circa 250 gerefereerde artikelen is deze uitgave een mooie basis voor 'evidence based coaching'.