Lijda Jongkind van Opijnen

Kostersdochter Marie de Krijger (22) en domineeszoon Tim Goedleven (17) vinden allebei na moeilijkheden thuis een onderdak bij de 'Roomse' Barend van Dingen, die ooit notaris was, maar nu voddenboer is. Na een kortstondige relatie met Martie gaat Tim zijn eigen weg en wordt Martie verliefd op een ander. Als Barend overlijdt, vinden Martie en Tim hun weg in de levensstijl van Barend, die tegen de verzuiling was en verbinding wilde. Een streekroman die zich afspeelt in het midden van de twintigste eeuw. Het merendeel van de dorpsbewoners komt kerkelijk gezien uit een zwaar gelovige gemeente met weinig begrip voor andersdenkenden. Veel dialogen maken deze twintigste roman van de schrijver (1939) makkelijk leesbaar, het taalgebruik is directer dan in vorige romans.

We gaan vijftig jaar terug, naar de jaren zestig. Joop, zojuist afgestudeerd van wat toen nog de kweekschool heette, krijgt zijn eerste baan als onderwijzer. Enerzijds blijkt dat de schrijver zich uitstekend verplaatst heeft in de tijd waarin het verhaal speelt, anderzijds hoe zeer we daar alweer voorbij zijn. Vooral interessant als tekening van het basisonderwijs uit die tijd en daar zijn niet veel romans over geschreven. De auteur (1939) is vooral bekend van zijn familieromans.

Frank Meisen is al vanaf zijn kleutertijd bevriend met zijn buurmeisje Jennie. Ze worden verliefd, maar dan begaat Frank een grote fout en gaat het voorgenomen huwelijk niet door. Frank komt er niet overheen, ondanks zijn relatie met Floortje. Als hij Jennie een keertje per ongeluk tegenkomt, is hij dagen van slag. Dit komt zijn relatie met Floortje, met wie hij intussen samenwoont, niet ten goede. Voor lezers die van uitvoerig vertelde verhalen houden.