Linda Wormhoudt

Dit boek was mijn kennismaking met Linda Wormhoudt. Ik was op zoek naar info over god(inn)en uit mijn eigen omgeving. Veel paganisten werken met pantheons van ver buiten hun eigen woonomgeving. Prima, maar voor mij werkt dat minder goed. Ik werk graag met de aarde, planten, dieren en dus ook goden van hier. In dit boek vond ik wat ik toen zocht, maar ook nu nog gebruik ik het regelmatig: om iets op te zoeken, om een stuk te herlezen, als leesboek en naslagwerk. Het gaat niet alleen over het verleden, maar ook over de praktische toepassing in het hier en nu. Niet alleen over leven middenin de natuur, maar ook over driehoog-achter in de stad. Linda vertelt over hoe het vroeger was (voor zover dat nog terug te vinden is) en geeft goede suggesties om zelf bepaalde dingen uit te proberen en te ervaren. De combinatie van historie, beleving en stimulatie om zelf aan de gang te gaan werkt zeer positief.

Seidr, ook wel bekend als seidh, sejd. Linda Wormhoudt combineert in dit boek onderzoek in de bronnen en de wetenschappelijke literatuur - de A-hoofdstukken - met haar eigen zoektocht naar wat seidr nu inhoudt - de B-hoofdstukken. De A-hoofdstukken bevatten bewust geen noten, anders was het naar mijn mening van wetenschappelijk formaat geweest. Haar zeer uitgebreide literatuurlijst maakt het ontbreken van noten meer dan goed. Verder is dit boek zeer onderhoudend en toegankelijk geschreven, waardoor ik met plezier Linda Wormhoudt's ervaringen in o.a. Nederland en Noorwegen volgde. Iedereen die zich met seidr bezig houdt heeft aan dit boek niet alleen een zeer goede introductie, maar ook een prettig leesboek, handboek, werkboek, naslagwerk en begin van verdere studie in dit onderwerp.

Linda Wormhoudt kende ik al van haar boeken Goden en sjamanen in Noordwest-Europa en Seidr - het Noordse pad. Uitstekende boeken die de lezer wegwijs maken op de desbetreffende gebieden. Ik was dan ook zeer benieuwd naar de roman die Linda nu bij A3 boeken heeft gepubliceerd. Zou ze in romanvorm me net zo weten te boeien als in haar non-fictie? Zou het niet saai of belerend zijn? Laat ik er geen doekjes om winden: ik heb het boek met rode oortjes ademloos uitgelezen. Op de achterflap licht Linda toe: "Deze roman is gebaseerd op ware gebeurtenissen en innerlijke beelden. 'Fictie' en 'fantasie' zijn woorden met een lading. Beide houden in dat iets niet waar is. Maar in mijn wereldbeeld, op het sjamanistische pad dat ik loop, zijn er vele waarheden en meerdere werelden. Wie bepaalt wat waar is en wat fictie? Dat laat ik aan de lezer over." In het boek vertrekt de ikpersoon, die 17 is en Linda heet, naar Turkije met haar Koerdische vriend Altan. De strikt afgebakende positie van vrouwen in Turkije en de vrijheidsstrijd van het Koerdische volk vormen de achtergrond van het boek. In hoeverre Linda alles wat ze beschrijft letterlijk heeft meegemaakt is niet zo interessant. Waar het om gaat, is of ze erin slaagt de verschillende waarheden en werelden in het boek voor de lezer tot leven te brengen. En daarin slaagt ze verbluffend goed. Ze neemt me mee naar een magische wereld, waarin niets is wat het lijkt te zijn. Wat stevig verankerd lijkt in tradities, kan ineens heel anders blijken te zijn. De verschillende werelden gaan naadloos in elkaar over en zetten alles voortdurend op losse schroeven, zodat de vele waarheden elkaar eerder hinderen dan aanvullen. Als lezer kun je niets anders doen dan de briljant door elkaar gevlochten verhaallijnen volgen. Verhalen over onderdrukte Koerden en gevallen engelen zijn gelijkwaardige facetten van deze kaleidoskopische weergave van onze samenleving. Als je dé waarheid zoekt, zul je altijd worden teleurgesteld, want er is geen waarheid en er zijn talloze waarheden. Wat kan ik er nog meer over zeggen? Oordeel zelf en laat je meevoeren in dit tot het eind spannende boek.