Lourens van Veluw

When pale-skinned Lucian brings home a magnificent cutlass he’s found on the beach, his mother has doubts. “Is it a faraway thing?” she asks, using his father’s phrase for treasures washed up on the beach. (...) The next day, the cutlass’s owner appears by rowboat—a captain whose galleon is stuck on a sandbar. A bald, brown-skinned man in modern-looking spectacles, he approaches Lucian with an offer: “If you return the cutlass, I’ll let you choose whatever object you like from the treasures I’ve accumulated.” The moment that Lucian enters the room is tense. “Choose wisely,” the captain says, and readers watch as the child relinquishes his prize for a quieter treasure in a step out of childhood and into responsibility. Sweeping multimedia art by Murphy (Together We Grow) gives the galleon, its crew, and the ocean grandeur. The story raises more questions than it answers—about the boy’s father and the nonworking lighthouse—but Eggers (We Became Jaguars) tells his swashbuckling yarn with screenplay-like polish that feels just as expansive as Murphy’s art.

Erin Stead maakte houtafdrukken in pasteltinten, met zichtbare textuur: prachtige sprekende gezichten. Elf jaar heeft het geduurd voor dit Amerikaanse prentenboek is vertaald in het Nederlands en dat is opmerkelijk, omdat het in de Verenigde Staten vlak na verschijning al de hoogste onderscheiding voor prentenboeken kreeg en het bovendien een aanbiddelijk, tijdloos verhaal is. De oude, zichtbaar zachtaardige Amos Muis is een man van gewoontes. Elke dag gaat hij met de bus naar de dierentuin, waar hij oppasser is. Daar speelt hij schaak met olifant, doet hij een hardloopwedstrijd met schildpad, houdt hij pinguïn gezelschap, leent hij zijn zakdoek aan neushoorn en leest hij uil een verhaaltje voor. Als Amos door een griepje niet naar zijn werk kan, besluiten de dieren de bus te nemen en hun vriend op te zoeken. De vanzelfsprekendheid daarvan ontroert: de dieren en de man betekenen duidelijk veel voor elkaar. De illustraties zijn al even ingetogen en hartverwarmend als het verhaal: Erin Stead maakte houtafdrukken in pasteltinten, met zichtbare textuur, die ze aanvulde met grijs potlood. De sprekende gezichten van Amos en de dieren zijn prachtig, de decors eenvoudig en knus.