M. Albers

Borsten liften op afbetaling, een bezoekje aan een parenclub, maar ook het moederschap en de dood. De Amsterdamse schrijfster Manon Albers laat geen thema onbesproken in haar bundel met columns Toets 2 om door te gaan. 'Er zit ellende in, maar wel met een knipoog.' Albers heeft sinds 2001 een vaste column in weekblad 'Mijn Geheim'. Daar schrijft ze verhalen die uit het leven gegrepen zijn. In totaal heeft ze daar al 400 columns voor geschreven. De columns die in het boek staan, zijn een selectie daarvan. Daaraan voegde ze nog vijf nieuwe columns toe. In Toets 2 om door te gaan gunt de schrijfster de lezer een kijkje in haar roerige leven. De columns in het boek zijn heel divers. Albers: 'Ik heb voor het boek twee criteria aangehouden. Er moest een goede mix van humor en diepte in zitten en ze moesten de verschillende facetten van het leven behandelen.' De columns gaan onder andere over de dood, seks, plastische chirurgie, liefde, angst en de alledaagse dingen. 'Ik schrijf ook over de minder leuke dingen van hetleven, maar ik maak het niet zwaarder dan het is. Het moet luchtig blijven', aldus de schrijfster. Omdat Albers al haar hele leven in de hoofdstad woont, zitten er veel Amsterdamse herkenningspunten in. 'Ik heb een hectisch leven en dat blijkt ook uit de verschillende stukken. Geen dag uit mijn leven is saai geweest. Veel ervaringen zijn gerelateerd aan de stad. Ik schrijf veel over dingen die plaatsvinden in het nachtleven en dat is in Amsterdam nu eenmaal bruisender dan in een dorp.' Albers begon met schrijven toen haar broer zelfmoord pleegde. Deze ingrijpende ervaring stemde haar tot nadenken. 'Na zijn dood kreeg ik inspiratie om hetvan me af te schrijven. Dat werkte louterend. Ondanks de ellende zette ik de woorden neer met een knipoog. Dat is ook mijn boodschap aan de lezer. Mensen moeten lachen en genieten van het leven. Leer relativeren. Ook uit ellende kun je kracht en positiviteit halen.'