M. Bouhuys

Pratende fietsen en zuchtende torenklokken Het zijn van die verhalen en gedichten zoals ze nu haast niet meer worden geschreven. 'Ouderwets' is niet het goede woord, dat klinkt negatief. Je zou kunnen zeggen dat de geur van vroeger aan ze hangt. Een lekkere, vertrouwde geur waar je een fijn gevoel van krijgt. 'Voetje van de vloer' is een bundeling van vijftig van dit soort verhalen en gedichten. Alle teksten zijn van de hand van Mies Bouhuys en verschenen al eerder tussen 1956 en 1985. De schrijfster heeft zelf een keuze gemaakt uit haar werk, om kinderen van nu er van te laten genieten. 'Voetje van de vloer' is een bonte verzameling met zeer uiteenlopende verhalen en gedichten. Maar allemaal zijn ze fantasievol en erg leuk om voor het slapengaan voor te lezen. Al hebben de teksten geen onderling verband, toch heeft Bouhuys een lijn in het boek aangebracht. De verhalen en gedichten volgen door de bundel heen de loop van de seizoenen. Het boek begint grofweg in de winter, met onder andere een verhaal over een muizenfamilie die in een paar skischoenen mee op wintersport gaat. Dan naar de lente met het verbaasde boontje en een pasgeboren beertje. Via het gedicht 'zomer' en de appeloogst komen we uiteindelijk weer bij de winter. Maar nu winterverhalen en -gedichten rondom de jaarfeesten sinterklaas en kerstmis. Bouhuys schrijft onschuldig en kan heerlijk wegzakken in een sprookjeswereld waar de torenklok kan zuchten, mevrouw Mus met het groene klimop praat en fietsen een eigen land hebben. De schrijfster heeft een ontzettend makkelijke stijl zoals we die ook van bijvoorbeeld Annie M.G. Schmidt kennen. Met stukjes als: "'k Zou best een bijtje willen zijn, een heel gewoon bruin bijtje. Natuurlijk niet mijn leven lang, Maar toch wel voor een tijdje." In de bundel duiken ook verschillende keren verhalen op over het beroemde kattenduo Pim en Pom. Die altijd even eigenwijs kattenkwaad uithalen. Illustrator Harmen van Straaten maakte zwart-wit pentekeningen voor 'Voetje van de vloer'. Jammer dat hij niet zo goed in vorm lijkt. Ook al is zijn stijl altijd snel en schetsend, sommige tekeningen in deze bundel wekken toch de indruk dat Van Straaten slordig en gemakzuchtig is geweest. Raar ook dat er op verschillende plekken in het boek dezelfde illustraties zijn afgedrukt. Het is een beetje teleurstellend om op bladzijde 117 een tekening van een zwarte kater te zien en die dan drie pagina's later weer tegen te komen. 'Voetje van de vloer' bewijst dat we ondanks alle nieuwe uitgaven, de oudere boeken niet mogen vergeten. Een bundel waar kleuters en kinderen uit groep drie van zullen genieten. 'Voetje van de vloer' Mies Bouhuys Uitgeverij Holland, 2002 ISBN 90 251 0880 6 Met illustraties van Harmen van Straaten Bas.