Marcella Kleine

De zoektocht van een moeder naar haar kind. Als Susan op het spoor komt van haar zeven jaar geleden ontvoerde dochter reist ze af naar Indonesië om uit te zoeken of haar gevoel klopt. Wat hebben Johan en Esther, met wie zij acht jaar eerder door de Gordel van Smaragd trok, met haar verleden en heden te maken? Door een slim in elkaar gezet verhaal vanuit het perspectief van Susan, met flashbacks in cursief font van zowel Susan als Esther wordt stukje bij beetje duidelijk dat het verlies en het gemis van een kind diepgaande sporen nalaat in het leven van de betrokkenen. Deze psychologische thriller zit goed in elkaar en is helder en met veel gevoel voor detail geschreven. Hoewel er een paar mooie plotwendingen inzitten, komt het einde, waar alle eindjes goed aan elkaar geknoopt worden niet echt als een verrassing. Geheel komt wat zakelijk en gekunsteld over. Opvallende cover in rode kleur met afbeelding van een marmeren ei. In het verhaal wordt de keuze voor zowel titel als afbeelding geheel duidelijk. De auteur (1960) publiceerde eerder o.a. de psychologische thriller 'Schijnvertoning'*.

OVER DE INHOUD: Het boek heeft twee verhaallijnen. De eerste gaat over Lynnette en de tweede over Jordy. Lynnette is getrouwd met Patrick en in verwachting van hun eerste kind, als Patrick dodelijk verongelukt. Vanaf dat moment sluit Lynnette zich af van de buitenwereld. Als zoon Nicky geboren is draait haar wereld alleen nog om hem. Haar ouders en vriendin Veronique steunen Lynnette waar ze maar kunnen. Ook op buurman Jurgen kan Lynnette geregeld een beroep doen, als oppas voor Nicky of een klusje in huis. "Niemand heeft me gewaarschuwd dat alles in het leven eindig is". Zes jaar later vindt Veronique, dat Lynnette wel weer wat plezier mag hebben in haar leven en ze gaan samen Carnaval vieren. Ze ontmoet haar nieuwe liefde Michel, een charmante man die haar op handen draagt. Het contact met haar ouders, Veronique en Jurgen komt hierdoor op een laag pitje te staan. Nicky is altijd een vrolijke spontane jongen geweest. Vanaf zijn eerste ontmoeting met Michel verandert hij in een stille jongen. Dit valt juf Els van zijn school op en er volgen diverse gesprekken met Lynnette. Jordy is de zoon van een ongehuwde bijstandsmoeder en verblijft al jaren, wegens een opgelegde PIJ-maatregel in een gesloten instelling. Een PIJ-maatregel staat ook wel bekend als Jeugd-tbs, maar dit is geen officiële term. "PIJ" staat voor "Plaatsing in een Inrichting voor Jeugdigen" Hij pleegde inbraken en geweldsdelicten onder invloed van drugs en heeft ernstige gedragsproblemen. Jordy slijt zijn dagen met therapie en overpeinzingen. Als zijn moeder overlijdt is Jordy erg verdrietig. Jordy's oom geeft hem het dagboek van zijn moeder, dat zijn moeder altijd verborgen heeft gehouden. Hij leest het dagboek en gaat begrijpen waarom hij alleen door zijn moeder is opgevoed. Geleidelijk wordt duidelijk waarom Jordy de persoon is geworden wie hij nu is. "Het is een akelige emotie, maar lang niet zo erg als angst". Per toeval komen Lynnette en Jordy elkaar tegen en Lynnette begint spontaan een gesprek. Wat zijn de conclusies van Lynnette en Jordy na hun gesprek en wat doen ze hiermee? Brengt het dagboek ook iets positiefs voor Jordy? Hoe gaat het verder met Michel en Jurgen? Wat is er aan de hand met Nicky? Hoe verloopt het contact verder tussen Lynnette en haar ouders en vriendin Veronique? Alle vragen worden in deze roman beantwoord. MIJN MENING: De leef- en gedachtewereld én handelswijze van Lynnette en Jordy worden door de auteur op een respectvolle, duidelijke en aangrijpende manier verwoord. Door de vlotte en meevoelende schrijfstijl weet de auteur mij te beroeren. De karakters van de belangrijkste personages worden goed uitgediept. De spanning wordt geleidelijk opgevoerd. Er zijn genoeg wendingen in het verhaal waardoor dit boek meeslepend wordt. De verhaallijn is goed opgebouwd. De psychologische aspecten en welke invloed ze hebben op de levens van de personages worden helder beschreven. Het verhaal wordt beeldend verwoord, in- en meeleven gaan hierdoor vanzelf. De auteur weet de lezer tot het eind in het ongewisse te laten over de afloop van dit verhaal. De plot is verrassend. Een boek dat raakt. Aanrader! "Nooit is een ongekend begrip". 5***** OVER DE COVER: Een foto met veel groen en een betegeld grijsachtig pad. Een jonge vrouw loopt achter een man. Bovenaan in grote rode letters de titel 'Binnenwereld'. De titel kan op twee manieren uitgelegd worden en heeft alles te maken met de inhoud van deze roman. Een mysterieuze, maar ook prachtige foto met name de kleurencombinatie. Cover en titel vertellen waar dit boek overgaat. Perfect gekozen. OVER DE AUTEUR: Marcella Kleine woont met man en kinderen in Diever (Drenthe). Marcella houdt van mensen, dieren, de natuur en voor de afwisseling van de stad. Naast het schrijven werkt Marcella als cliëntvertrouwenspersoon voor cliënten in een instelling die raakvlakken heeft met psychiatrie en justitie. Zowel in haar boeken, als in haar werk met mensen die in het leven zijn vastgelopen en/of delicten hebben gepleegd, is de rode lijn de vraag wat mensen beweegt. Marcella schreef de boeken 'Beschadigd maar niet geknakt' en 'Zwervend door het leven'. Boeken waarin mensen met psychiatrische- of verslavingsproblematiek en zwerfjongeren centraal staan. Begin 2012 verscheen haar eerste fictieverhaal 'De voltooiing'. Eind 2012 haar psychologische triller 'Schijnvertoning' deels gebaseerd op haar werkervaring - 12 jaar eerder - in een psychiatrische instelling. Marcella heeft diverse (psychologische) thrillers op haar naam staan en een boekje voor peuters 'Lizzie en Lars op avontuur in de tuin'. In 2014 schreef ze samen met thrillerschrijfster Marjolein van der Gaag de zinderende zomer thriller 'H E L S' en in 2016 de verhalenbundel 'Eindbestemming'.

Dank je wel Jorge voor een inkijkje in jouw leven, dat we getuige mogen zijn van jouw persoonlijke groei, waarin je jezelf absoluut niet spaart. Je bent -mede door jouw eigen verhaal- een enorme aanwinst voor de hulpverlening. Ik wens je alle goeds! Dank je wel Marcella voor een boek dat nodig is. De verhalen waarin een tbs-er recidiveert horen we vaak en die blijven hangen. De succesverhalen blijven voor het grote publiek verborgen en daar heb jij nu verandering in gebracht. Wat mij betreft is dit een boek wat iedereen moet lezen, omdat het ogen opent, en ons leert dat er veel meer schuilgaat achter een simpele berichtgeving in de krant.