Marjolein Westerterp

De politionele operaties vonden plaats op de eilanden Java en Sumatra in de periode 21 juli tot 5 augustus 1947 (eerste actie) en 19 december 1948 tot 5 januari 1949 (tweede actie), en waren onderdeel van de militaire confrontatie tussen Nederland en de Republiek Indonesië. Over deze acties schreef Peter Storm van Leeuwen een roman. Het is zijn literaire debuut. Storm van Leeuwen heeft veel affiniteit met Indonesië, het geboorteland van zijn ouders. Hij heeft al veel publicaties op zijn naam staan, waarin hij vooral de geschiedenis van de postdienst in Nederlands-Indië behandelt. In Iedereen eet sambal beschrijft hij de belevenissen van Soenan, die als ‘Indo’-soldaat binnen een speciale eenheid van het Nederlandse leger opereert. Hij vecht voor vrede en veiligheid in een land dat na de Japanse capitulatie en het uitroepen van de onafhankelijkheid door Soekarno in een chaotische situatie is beland. Het boek is boeiend en plezierig geschreven, waarbij sommige passages weinig aan de fantasie overlaten. De gruwelijkheden die over en weer plaatsvinden worden gedetailleerd weergeven, en geven daardoor een realistisch beeld van de omstandigheden waarin mensen moesten overleven. Overigens gelden deze details ook voor de romantische passages. Soenan komt later in het boek in gewetensnood en neemt een beslissing die zijn leven totaal verandert. Hij ontmoet de prachtige Sri Ajoe en sluit vriendschap met zijn voormalige vijand. Dat brengt hem in een lastige positie. Van Nederlandse zijde wordt hij als deserteur beschouwd, voor de vrijheidsstrijders blijft hij een Indo en dus tweederangs. Het boek eindigt in 1975, een onverwachte en dramatische apotheose. De auteur heeft zich nauwkeurig gedocumenteerd en geeft soms een lesje in geschiedenis. Het prachtige boek is voorzien van twee authentieke geografische kaarten. Mijn complimenten voor dit debuut van Peter Storm van Leeuwen.

Net zoals haar debuut 'Mara' leest 'Tirtha' weer supervlot. Het verhaal speelt zich af rond vermiste kinderen. Maar de ene vermissing heeft blijkbaar niets te maken met de andere. Of wel? Wat een ontknoping. Nooit gedacht dat die ene persoon een dader kon zijn. Op het einde was ik zodanig in het verhaal dat ik kippenvel kreeg en zelfs een krop in de keel. Zo meeslepend.

Je wordt vanaf de eerste woorden meegezogen in het verhaal. Door de vlotte schrijfwijze en daar de hoofdstukken vloeiend in elkaar overgaan, kan je het boek niet wegleggen. Heb hem dus in 1 ruk uitgelezen.

Dinsdag pas gekocht op de boekenbeurs, woensdag in begonnen en in 1 ruk uitgelezen. Razend spannend! Het verhaal liet me niet los, ik wou steeds maar verder lezen om te weten hoe het verder ging. Van in het begin van het boek zit je mee in het hoofd van de dader, geen motief, geen idee of het een man of vrouw betreft. Plots lees je iets waarover er al iets is gepasseerd.... Dan blader ik terug en ken geen rust tot ik de betreffende passage heb gevonden! Ik wil niets loslaten over de plot, het zou te jammer zijn als je dit boek niet zelf zou lezen, een echte aanrader! Ik wacht vol ongeduld om te kunnen lezen hoe het Rani Diaz verder vergaat :)