Marlous Voshol

Het zal geen enkele museumbezoeker de laatste decennia zijn ontgaan: de 'lege' inrichting van musea, vooral die voor moderne kunst. Kunstwerken worden neergezet met heel veel lucht en licht eromheen, alsof niets mag afleiden van het kunstwerk, alsof het iets heiligs is. Enorme raampartijen die uitzicht geven op een park of een metropool in de verte lijken al jaren de voorkeur van de architecten te hebben. De tegenstelling met de wijze waarop tot zo'n driekwart eeuw geleden de meeste tentoonstellingen in musea en galeries werden opgezet, met muren vol schilderijen die vlak naast, boven en onder elkaar aan de wand werden gehangen, met op de vloer beelden en huiselijke fauteuils kon niet groter zijn. Willem van Veldhuizen (1954) schildert al heel lang en bijna uitsluitend die bevreemdende interieurs van moderne musea, in de daarbij zo goed passende hyperrealistische stijl. In 2019 wijdde het Museum Jan van der Togt in Amstelveen een overzichtstentoonstelling aan zijn werk en dit is de catalogus ervan, met onvermoede biografische details, zoals zijn werkrelatie met een royal uit Qatar. Professionele catalogus met een overzicht van een uniek oeuvre, ook al of juist omdat het maar één onderwerp heeft.