Melanie Walsh

Als oma dood is, roept dat een heleboel vragen op. Wat is dood gaan, waarom gaan mensen dood, gaan papa of mama ook een keer dood, waar gaan mensen heen als ze dood zijn en als oma niet meer op me kan passen, blijf ik dan alleen thuis? In een tweegesprek van kind en moeder worden de vragen een voor een gesteld en van een antwoord voorzien. De paginagrote, kleurige maar eenvoudige prenten laten steeds een van die vragen kernachtig zien. De antwoorden staan bijvoorbeeld op de volgende (ook halve of ronde) bladzijde of in een kleine uitsparing (doorkijkjes). Korte, eenvoudige zinnen geven een antwoord voor dit moment - mocht het jonge kind méér nodig hebben, is er alle ruimte om er vanuit eigen waarden, tradities en religie, een eigen draai aan te geven. Voor de tekst is een vrij grote en onregelmatige letter gebruikt. Van dezelfde auteur verscheen in 20 1 4 'Soms woon ik bij mama en soms woon ik bij papa'*. Prachtige, warme uitgave met vrij stevig papier die, bij een verdrietige levenservaring, recht doet aan (heel) jonge kinderen, aan hun vragen (filosofisch én praktisch) en hun gevoel. Aanrader voor thuis, peuterspeelzaal, school en kinderopvang. Vanaf ca. 3 t/m 5 jaar.

Het meisje in dit prentenboek vertelt dat ze soms bij haar mama en soms bij haar papa woont. Ze laat zien hoe hun huizen eruit zien en allebei haar kamers. welk speelgoed ze altijd bij zich heeft en wat ze met haar mama en met haar papa doet op haar verjaardag. Ook vertelt ze dat haar papa en mama veel van haar houden. Eenvoudig prentenboek dat kan helpen om met peuters over echtscheiding te praten. Op elke pagina zit een grote flap van papier. Zonder het flapje om te slaan zie je de situatie bij papa. als je omslaat die bij mama, of net andersom. Of het flapje is de schoolpoort en erachter kun je zien wie het meisje vandaag ophaalt. Het verhaal toont zonder oordeel wat er anders is dan voor de scheiding, en maakt duidelijk dat beide ouders het meisje goed kennen, weten wat ze nodig heeft en van haar houden. Ook het thema missen komt aan de orde. De tekst staat in grote zwarte fantasieletters over de paginavullende illustraties heen. Die zijn helder van kleur en vorm en mengen verf en collagetechniek tot een speels geheel. Ze zijn weinig gedetailleerd en daarom geschikt voor jonge lezers. Vanaf ca. 2,5 jaar.

Groot en kleurrijk prentenboek over een bijzondere jongen genaamd Simon (ik-figuur), die asperger - een vorm van autisme - heeft. Simon kan sommige dingen bijzonder goed (horen, zien, onthouden), maar er zijn ook bepaalde zaken die extra moeilijk voor hem zijn (sociale contacten, afstemmen, oogcontact maken). In deze mooi verzorgde uitgave vergelijkt hij zichzelf met al zijn bijzonderheden ('superkrachten') met een superheld. Dit draagt ertoe bij dat de beschrijving van asperger positief is, al beschrijft hij ook dat anderen hem niet altijd begrijpen. De teksten staan in een kinderlijk aandoend, quasihandgeschreven lettertype. Ze zijn grappig en op speelse wijze ook erg informatief. De paginagrote illustraties ogen vrolijk. Ze bevatten weinig details en bestaan uit grote, heldere kleurvlakken. Toegankelijke uitgave die kan ondersteunen in gesprekken met kinderen over asperger of andere autismespectrumstoornissen. Geschikt om voor te lezen aan kinderen vanaf 4 jaar - voor thuis, bij de dokter 6f op school. Vanaf ca. 4 t/m 6 jaar. Recensent: S. Mulders