Mozes Baruch Chizkiyahu

Recensie van John Na het lezen van de overwegingen is het me opgevallen dat er een groot maatschappelijk veld is waarover wordt geschreven. De rode draad is God en hoe we God kunnen ervaren. Het is werkelijk bijzonder om te lezen en te voelen welke situaties een mens aangrijpen. De wijze van schrijven is een persoonlijke manier waardoor je het gevoel krijgt alsof je wordt aangesproken door de auteur. Na het lezen van het boek zover mij was toegestuurd heb ik contact opgenomen met de auteur. De auteur is een vrouw ook al doet de naam anders vermoeden. Baruch betekent gezegend. Wie in gesprek raakt begrijpt zelf waarom deze vrouw deze naam heeft ontvangen. De manier waarop zij over mensen spreekt is liefdevol, zonder oordeel maar wel kritisch. Vragen worden gesteld om helderheid te krijgen over de kern van de zaak. De zaak is tot geloof komen daar we dan tot een Eeuwig leven komen zodat we werkelijk onze dierbaren weer zien. De manier waarop de overwegingen worden opgebouwd is wonderlijk. De titel wordt als thema genomen. Het gevoel wat erbij hoort wordt uitgediept op een manier zodat het niet anders kan dan dat men wordt geraakt. Daarna wordt de vraagstelling ontleed en worden er handvatten aangereikt waarmee men verder kan. Niet elke overweging is voor iedereen bruikbaar. Persoonlijke verhalen van mensen worden ook genoemd. Zelden staat er een naam bij. De duidelijkheid van de overwegingen laat niets te wensen over. Wie de schoen past trekt hem aan. Het taalgebruik in het boek is simpel. Zo simpel dat het voor iedereen te begrijpen is en dat het voor één uitleg vatbaar is. Dit voorkomt spraakverwarring. Mensen die geen grote Nederlandse woordenschat hebben zijn ook in staat dit boek te lezen. Het boek: Laat de waarheid aan het Licht komen, leg je op je nachtkastje. Je vindt er troost in wanneer je in een moeilijke situatie verkeerd. Het maakt je krachtig doordat je wordt thuisgebracht bij je eigen kracht, je gevoel. In dit boek zijn er verschillende soorten overwegingen te bespeuren. Er zijn maatschappelijke problemen die tegen het licht worden gehouden. Er zijn religieuze problemen waardoor God onvindbaar is geraakt en er zijn problemen die we kunnen noemen gevoelsproblemen. Gevoelens worden zo onder woorden gebracht dat je in jezelf je vinger erop kunt leggen van:’nu weet ik waar ik mee zit.’ De auteur die mij regelmatig om een kritische noot vraagt, zou haar boek graag willen aanbieden aan het publiek dat bereid is de Weg naar God te onderzoeken. Maar ook zij die zoekende zijn of in de war zijn geraakt door de maatschappij en de kerken. Mensen die in de knoop zijn geraakt of zich niet meer thuis voelen in de kerk wordt een handreiking gedaan doordat het boek duidelijk maakt:’God woont in jou.’ Dat dit voor deze vrouw geen theorie is maakt zij duidelijk doordat zij aan God vraagt waar je bij zit:’wat is wijsheid in deze?’ De vrouw hoeft niets van je te weten, enkel de vraag waar je mee zit. Het is voor elk mens te voelen dat het waar is wat er gezegd wordt. Het is waar dat het pijnlijk kan zijn en dat de waarheid hard aan kan komen. Ook mij is dit overkomen. De auteur is bereid tegen een bijdrage voor de kapel advies te geven over wat men bezighoudt. De kapel is geen kapel voor mensen maar voor zielen uit het Hiernamaals. Weet dat de sfeer in huis vredelievend is. Je kunt het zelf ervaren. De huisdieren zijn vrienden van elkaar. Men maakt zich niet druk over aanzien. Een uitgeverij die niet om aandacht vraagt door het gewone doen en laten. Juist daarom vraagt deze uitgeverij aandacht. Vrede wordt gebracht door een vraag te stellen. Het antwoord waarop men een huis kan bouwen. Wie de uitgeverij een mailtje stuurt zal antwoord krijgen. Het zou ons goed doen wanneer de auteur in staat wordt gesteld zijn werk voort te zetten. Ofschoon het antwoord op de vraag met alle liefde wordt gegeven , is het wijs de uitgeverij te gedenken bij de vreugde die we mee naar huis krijgen. Een interview met de auteur heeft mij een spannende middag geleverd. De uitspraken waren zo verrassend en glashelder dat het een tijdschrift goed zal doen deze ervaring neer te schrijven. Het is wonderlijk hoe God als derde persoon aan tafel wordt betrokken bij het gesprek. Het is zoals je vroeger een profeet vroeg wat staat me te doen. Op de vraag of de auteur paranormaal is wordt het volgende geantwoord: John, weet dat ik God kan verstaan die me verteld hoe het zit. Ik hoef niets te weten daar God alles weet. Met verbijstering kijk ik de auteur aan en vraag wat zij ervan vindt dat ik wel een vraag zou willen stellen. Ik kreeg het antwoord: John, wat wilt u weten, ik zal de vraag opschrijven.’ Ik stelde mijn vraag. God werd geraadpleegd en tot mijn grote verbazing werd haarfijn aangegeven waar ik mee zit en wat ik moet doen. Zowel de kennismaking met het boek: Laat de waarheid aan het Licht komen, als de kennismaking met de auteur zorgt ervoor dat deze eenheid in de schijnwerpers moet komen te staan, ook al moet de auteur daar niets van weten. Mensen die niet op uiterlijk vertoon afgaan maar op een auteur die zijn hart op schrift heeft gesteld, zullen niet bekocht thuiskomen. Tot zover deze recensie.