Olof Wessels

“Ik zit te dichten. Denk, droom, doe maar wat.” Bob Blinkhof is vanaf de eerste regel van zijn bundel helder: hij doet maar wat. Althans, op dat been lijkt hij de lezer te willen zetten. Wie verder leest komt er al gauw achter dat Bob niet zomaar wat aan het doen is. Bob is een man met idealen en verhalen en wil dit graag met de wereld delen. In welke vorm dan ook. In zijn debuutbundel Het is gelukkig niet bewolkt vandaag flirt Bob met alle aspecten van het leven. Van luchtig gevrij in de wei tot het soms bijna kunnen verlangen naar de dood; Bob raakt het allemaal voorzichtig aan. Zoals diep verdriet en onbedaarlijk lachen elkaar in het leven soms onbegrijpelijk snel kunnen opvolgen, zo wisselt Bob zijn versjes af. Bob flirt met het leven en met poëzie. Hij zoekt in deze eerste bundel duidelijk naar een vorm die het beste bij hem past. In zijn stijl herkennen we een knipoog naar Toon en een taalkundige liefkozing voor Annie. In zijn versjes plaatst Bob de petit bonheur uit het leven op een voetstuk. De waarde zien van de kleine geluksmomenten en dat in woorden vangen, dat is waar de kracht van Bob ligt. Verrassend aspect van deze bundel is de combinatie van beeld en tekst. Fotograaf Olof Wessels zorgde voor prachtige beelden met een twist. Je wordt als lezer uitgedaagd de verhalen die Bob ons vertelt, vanuit een andere invalshoek te bekijken. Hierdoor geeft Bob elk vers meerdere lagen en wijst de lezer erop dat het geen kwaad kan om af en toe eens een kijkje te nemen voorbij de eigen horizon. Bob worstelt op charmante wijze met de liefde, de leegte en het leven en heeft dat in Het is gelukkig niet bewolkt vandaag prachtig weten op te tekenen. Tussen de regels door geeft Bob de lezer zo nu en dan een vette knipoog. Want, zo lijkt hij ons te willen zeggen, het leven an sich is soms al pittig genoeg. Daar hoef je niet zoveel voor te doen. Laten we hopen dat het niet bij flirten blijft, maar dat Bob uit is op meer.