Petra Troost-Lakerveld

Totaal onverwacht wordt de echtgenoot van de auteur ernstig ziek en hij sterft na twaalf weken. Het ziekteproces verloopt ellendig: dan weer hoopgevend, dan weer ontmoedigend. Het jongste kind van dit stel is niet helemaal evenwichtig. Als de man is overleden, wil zijn vrouw haar verdriet alleen verwerken, zonder daar anderen in te laten delen. Wel houdt ze een dagboek bij en als ze daarvan stukjes op haar weblog zet, ontdekt ze dat reacties doorop troost bieden. Maar pas als zij aan een lotgenotengroep deelneemt en daarna therapeutische hulp zoekt, kan ze langzamerhand weer ´gewoon´ verder leven. Het gehele persoonlijke verslag van dit rouwproces is rechttoe, rechtaan geschreven.