Philippe Izmailov

Recensie Philippe Izmailov - Mijn weg naar geluk Door Ulrike Bonnema / Schrijverspunt © "Mijn weg naar Geluk" van Philippe Izmailov is een zelfhulpboek in de waarste zin van het woord. Het boek beschrijft hoe Philippe zijn weg zoekt door en uit zijn traumatische jeugdherinneringen om op die manier weer verder te kunnen met zijn leven. Omdat hij de Russische standaardmethode voor omgaan met gevoelens - de drankfles - verafschuwt, moet hij andere manieren vinden om negatieve herinneringen onder ogen te zien. En die heeft hij gevonden. Hij combineert verschillende invalshoeken en technieken uit bijvoorbeeld de psychologie, NLP en het Boeddhisme en komt zo tot een werkwijze die hem geholpen heeft het geluk te vinden. Philippe is welbespraakt en weet zijn verschillende ideeën heel beeldend uit te leggen. Het boek leest prettig en makkelijk weg. Wel bekruipt me soms een voyeuristisch gevoel bij het lezen van de emotionele dagboekfragmenten: wil ik dit allemaal wel weten? Ik voel erg veel medelijden voor Phillippe. Daarom vind ik dit boek in eerste instantie een ingrijpende autobiografie. Dat neemt niet weg dat voor iemand die, net als de schrijver, een uitweg zoekt uit het moeras van traumatische herinneringen, de ontwikkelde methode (Mindfulness Based Trauma Treatment) heel bruikbaar kan zijn. Het boek is geïllustreerd met jeugdfoto's van de schrijver.