R.A. de Jong

Ik heb het manuscript van begin tot eind met interesse gelezen. Als oud-politieman met 43 jaar ervaring dacht ik altijd dat ik erg veel menselijk leed en heftige situaties heb meegemaakt. Er bestaat blijkbaar nog een overtreffende trap, namelijk de ambulancebroeder. Qua heftigheid zal er niet zo’n enorm groot verschil zijn, maar wel qua kwantiteit. Ongelooflijk, ik heb me tijdens het lezen vaak afgevraagd, hoe kan een mens dit in godsnaam verwerken? Blijkbaar ben jij ertoe in staat. En ik geloof dat dit zeer zeker te maken heeft met de manier waarop jij werkt. Professioneel, met veel kennis en inzicht, empathisch, daadkrachtig en ook nog met de nodige humor. Dat jij zeker niet van graniet bent, blijkt wel uit de wijze waarop jij reageert als er een patiënt onder jouw handen toch sterft. Zeer indrukwekkend beschreven. Zoals eigenlijk alle verhalen. Jouw boeken en dus ook dit, geeft de lezer niet alleen een inkijkje in jouw werk als ambulancebroeder, maar houdt lezers ook een spiegel voor over hoe om te gaan met hun eigen gezondheid, over verwachtingen, over de bejegening van ambulancepersoneel en hulpverleners in zijn algemeenheid. Jij durft je ook kwetsbaar op te stellen door iets te laten zien van jouw rebelsheid jegens wet- en regelgeving en protocollen. Maar ook jegens leidinggevenden, waarvan jij op voorhand weet dat niet alles wat jij daarover schrijft, in dank zal worden afgenomen. Dit boek, alsmede de twee voorafgaande boeken, zouden verplichte leesstof moeten zijn voor jonge mensen in opleiding voor dit soort zware beroepen binnen de publieke sector. Politici zouden allemaal met de neus op de feiten worden gedrukt bij het lezen van jouw boeken. Maar ja, menselijk leed en heftige ervaringen worden door elk mens anders ervaren. Ook dat is een vaststaand feit. Politici zijn vooral geschokt, terwijl ze nergens persoonlijk of letterlijk bij betrokken zijn. Natuurlijk ontbreekt ook de nodige zwarte humor niet in dit boek. Voortreffelijk ingepast binnen die poel van ellende. Dat humor ook soms zeer ongepast kan zijn maak jij duidelijk in het verhaal over de ‘fake overval’, in scene gezet door collega’s om andere collega’s middels een zogenaamde grap te grazen te nemen. Kortom, een boek dat zeer de moeite van het lezen waard is. De opzet om het verhaal te vertellen in korte hoofdstukken, elk met een eigen thema, maakt dat je doorlopend nieuwsgierig bent naar een nieuw verhaal.