R. Hofman

Stel je een veertiger voor, man met commerciële achtergrond en de nuchterheid van een Groninger, die op een Chinese school Engelse les geeft. Remco Hofman vertelt in meer dan twintig korte verhalen over zijn belevenissen met leerlingen, de collega¿s en kleurrijke types die net als hij in kleinere Chinese gemeenschappen lesgeven, wonen of uitgaan. Zodra de mogelijkheid zich voordoet bezoekt Hofman de lokale eet- en drinkgelegenheden in een poging om los te komen uit het strakke programma dat zijn Chinese opdrachtgevers vaak voor hem hebben bedacht. Het gevolg is dat Hofman in vreemde situaties terechtkomt met de plaatselijke bevolking. Daarmee de avonden doorbrengt, een voetbalwedstrijd speelt waarbij alle spelers met hun mobiele telefoon gewoon blijven bellen naar Jan en alleman. Een taxirit die verloopt op de manier die de ervaren Chinaganger zal herkennen. Hofman is niet te beroerd om ons een kijkje te geven in gedachten die iedere man heeft die in zijn eentje in China rondzwerft. Als verhalenbundel over China is het boekje niet uniek, wel grappig. Hofman beschikt over een leuk relativeringsvermogen en weet dat op Groningse wijze neer te zetten. Je zou denken dat je daarmee het zoveelste voorbeeld hebt van hilarische culturele verschillen. Maar dit is toch iets subtieler. Mooi is het verhaal van zijn aanwezigheid op een diner waar niemand hem kent, zelfs zijn gastvrouw niet. Het open eind van het boek komt even plotsklaps uit de lucht vallen als zijn creatief ingezette introductie in het eerste hoofdstuk. Hopelijk komt er nog een tweede boek uit.