Richard Otto

Verdwenen merken Posted on augustus 6, 2016 by Vlijtig Liesje * 24 Comments verdwenen merkenBonitos, Raider, Treets, Caraco en Davino ijs... Herinner jij je deze merken nog? 'Oh ja!'- momenten In het boek Verdwenen merken komen ze allemaal voorbij. Het boek heeft dan ook een enorm 'Oh ja!' gehalte. En dat was blijkbaar ook het enige criterium dat de makers van Verdwenen merken hadden: 'Het moest een 'ohja'-moment opwekken. Dat is dus goed gelukt. Het doel van dit boek is om deze verdwenen merken, ook voor een volgende generatie, levend te houden. Overigens gaat het om merken die zijn verdwenen sinds 1970. Verdwenen merken: een feest van herkenning met een vleugje nostalgie Ik moet zeggen dat ik Verdwenen merken een feest van herkenning vond. En eerlijk gezegd werd ik er hier en daar ook wel een beetje melancholiek van. Zoals bij het Caraco ijsje Prikkebeen. Die vond ik als kind altijd zo lekker... Maar er waren ook merken bij waarvan ik niet eens wist dat ze ter ziele waren. Opzet van het boek De makers van het boek hebben de merken handig gerubriceerd. Denk aan categorieën als: supermarkten dagbladen vervoer radio en tv eten en drinken Aan het eind is een 'comeback special' van verdwenen merken die een come back hebben weten te maken. Mijn favoriete verdwenen merken Het tijdschrift Anita Anita was het tijdschrift dat je nam als je te groot was geworden voor de Tina. Ik vond het destijds enorm spannend. anita Bron: Verdwenen merken Bonitos Ik herinner me Bonitos echt nog heel goed. Ik vond dat gezicht ook altijd zo leuk. Ik vind de algemene naam M&M geen verbetering. bonitos Bron: Verdwenen merken Baukje Baukje vind ik zo gezellig klinken. Zeker met dat plaatje van dat oude vrouwtje. Ik snap niet waarom ze die hebben vervangen door het suffe dr. Oetker. baukje Prikkebeen Ik houd niet van banaan, maar een Prikkebeen vond ik altijd erg lekker. En het leukste was dat je het ijs vanaf de onderkant naar boven kon schuiven. prikkebeen Bron: Verdwenen merken Conclusie over Verdwenen merken Ik werd geboren in 1969 en het boek Verdwenen merken leverde voor mij heel veel 'Oh jaaaa!' momenten op. En dat is leuk : ) Het riep bovendien herinneringen op aan vergeten ijsjes en leuke momenten. Maar ook als je jonger bent zul je Verdwenen merken tegenkomen die jij kent. Want sommige merken zijn heel recent verdwenen. Zoals de Schoenenreus! Het is een leuk en prettig boek om in te bladeren, je te laten verrassen en vervolgens over te mijmeren.

Kansen zien en kansen maken. Passief afwachten is geen ondernemerschap, dat wordt duidelijk uit het boek 'Blokker, huishoudwinkel in de crisistijd', van Bas Nieuwenhuijsen en Richard Otto. Vooral de eerste zeventig jaar vond ik fascinerend. Ook vroeger was er een strijd tegen andere verkopers. Toen waren het de marskramers, die langs de deur kwamen en de markten, die lage prijzen hanteerden (tot de Eerste Wereldoorlog). De eerste winkels hadden het moeilijk met deze concurrentie, maar ook met elkaar. Machtsmisbruik en dubieuze praktijken waren schering en inslag. Alleen echte creatieve ondernemers konden overleven, en dat waren de broers Blokker zeker. Ondernemers en strategen pur sang. Klanten moesten gaan winkelen, winkels moesten aantrekkelijk worden om er langer in te verblijven, verrassen, lage prijzen en service. Ik herinner mij een gesprek met Jaap Blokker toen ik hem het concept van Primark uitlegde (juni 2011). Hoe klanten na de aankoop de artikelen uit de Primark-tassen haalden, deze tassen weggooiden, en de artikelen in een tas van een ander merk stopten. Zijn reactie was typerend voor de ondernemer Jaap Blokker: 'Ja maar Cor, ze hebben wel betaald!' Dit oude ondernemerschap is nu ook weer nodig in de retail, de oude slimmigheden werken nog steeds. In deze tijd overleven de 'Jaap Blokkers' ook en zien groei waar anderen krimpen (net zoals in de jaren 1930 en 1970). Vandaar dat de winkels van Blokker volgens de auteurs nog lang niet afgeschreven moeten worden. Terug naar de oorsprong.

Raider, Treets, Caraco en Davino ijs... Herinner jij je deze merken nog? 'Oh ja!'- momenten In het boek Verdwenen merken komen ze allemaal voorbij. Het boek heeft dan ook een enorm 'Oh ja!' gehalte. En dat was blijkbaar ook het enige criterium dat de makers van Verdwenen merken hadden: 'Het moest een 'ohja'-moment opwekken. Dat is dus goed gelukt. Het doel van dit boek is om deze verdwenen merken, ook voor een volgende generatie, levend te houden. Overigens gaat het om merken die zijn verdwenen sinds 1970. Verdwenen merken: een feest van herkenning met een vleugje nostalgie Ik moet zeggen dat ik Verdwenen merken een feest van herkenning vond. En eerlijk gezegd werd ik er hier en daar ook wel een beetje melancholiek van. Zoals bij het Caraco ijsje Prikkebeen. Die vond ik als kind altijd zo lekker... Maar er waren ook merken bij waarvan ik niet eens wist dat ze ter ziele waren. Opzet van het boek De makers van het boek hebben de merken handig gerubriceerd. Denk aan categorieën als: supermarkten dagbladen vervoer radio en tv eten en drinken Aan het eind is een 'comeback special' van verdwenen merken die een come back hebben weten te maken. Mijn favoriete verdwenen merken Het tijdschrift Anita Anita was het tijdschrift dat je nam als je te groot was geworden voor de Tina. Ik vond het destijds enorm spannend. anita Bron: Verdwenen merken Bonitos Ik herinner me Bonitos echt nog heel goed. Ik vond dat gezicht ook altijd zo leuk. Ik vind de algemene naam M&M geen verbetering. bonitos Bron: Verdwenen merken Baukje Baukje vind ik zo gezellig klinken. Zeker met dat plaatje van dat oude vrouwtje. Ik snap niet waarom ze die hebben vervangen door het suffe dr. Oetker. baukje Prikkebeen Ik houd niet van banaan, maar een Prikkebeen vond ik altijd erg lekker. En het leukste was dat je het ijs vanaf de onderkant naar boven kon schuiven. prikkebeen Bron: Verdwenen merken Conclusie over Verdwenen merken Ik werd geboren in 1969 en het boek Verdwenen merken leverde voor mij heel veel 'Oh jaaaa!' momenten op. En dat is leuk : ) Het riep bovendien herinneringen op aan vergeten ijsjes en leuke momenten. Maar ook als je jonger bent zul je Verdwenen merken tegenkomen die jij kent. Want sommige merken zijn heel recent verdwenen. Zoals de Schoenenreus! Het is een leuk en prettig boek om in te bladeren, je te laten verrassen en vervolgens over te mijmeren. 'Verdwenen merken - Merken zijn net als mensen. Ze kunnen ons aanspreken, emotioneren en soms gaan we er zelfs een beetje van houden. Merken kunnen irriteren - met name de reclames ervan - maar merken kunnen ons ook prikkelen.' Tussen 1970 en 2015 verdwenen honderden Nederlandse merken. Sommige merken verdwenen helemaal. Anderen veranderden van naam of werden overgenomen. We zouden deze merken bijna vergeten, maar gelukkig hebben we het boek 'Verdwenen Merken'! Flippo - De ronde schijfjes, die gratis bij zakken Smiths chips zaten, ontketenden een ongekende gekte onder basisschool leerlingen in ons land. Flippo was enorm populair tussen 1995 en 1997. TMF - Dé TV zender die zich volledig richtte op muziek. De zender verdween in 2011 van de buis. Een hele generatie groeide op met presentatoren - of VJs - als Bridget Maasland, Fabienne de Vries en Sonja Silva. 'Verdwenen Merken' brengt je terug naar speciale momenten uit het verleden en geeft je misschien wel hetzelfde gevoel als dat ene zomerliedje van je eerste vakantieliefde. Reken maar dat dit boek ook bij jou 'ohja'-momenten op zal wekken! Waarschijnlijk zal als gevolg van de recente faillissementsgolf in de detailhandel ook weer een aantal bekende merknamen gaan verdwijnen, waarvan V&D de bekendste is. Maar wie door dit boek bladert, zal al snel constateren dat er in de afgelopen decennia talloze andere Nederlandse merken ten onder zijn gegaan, waarvan vele eveneens een begrip waren. De auteurs hebben ze vanaf 1970 gerubriceerd naar sector, zoals media, winkelbedrijven, vervoersmaatschappijen en financiele dienstverleners. Door kenners worden de ontwikkelingen in deze branches uiteengezet in een korte bijdrage. Daarnaast is aan bekende Nederlanders gevraagd wat hun favoriete verdwenen merk is en is een lijst opgenomen van merknamen die verrassend genoeg een comeback hebben gemaakt. Ter illustratie zijn logo's, reclameadvertenties, stills uit tv-commercials en foto's van bedrijfspanden en producten opgenomen. Die zullen bij de een warme herinneringen oproepen, maar de ander wellicht een zucht van verlichting doen slaken, want het is natuurlijk niet zonder reden dat deze merken niet meer bestaan. Dit boek zal een breed publiek een feest van herkenning bezorgen, maar tevens professionals in marketing en reclame behulpzaam zijn in hun studies. Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: wat mij betreft hoort dit boek in het zicht te liggen en kan het boek opgenomen worden in de reeks met gave koffietafelboeken. De uitstraling van het boek is zeer chique, met een harde kaft en retro print op de voorkant. Daarnaast heeft het een mooi groot formaat en is het boek ook aardig op gewicht. Ook het onderwerp is één waarover iedereen mee kan praten (tijdens de koffie). Honderden oude merken worden op 1 à 2 pagina's per merk kort besproken. De merken zijn op alfabetische volgorde opgenomen, maar het boek beschikt (gelukkig) ook over een index op basis van het jaar van verdwijning. Op de merken zelf wordt niet heel diep ingegaan, maar de ietwat oppervlakkige stukjes lezen eenvoudig weg. Wel één tip: lees niet te veel stukjes achter elkaar, want dan worden de flauwe woordgrapjes iets te flauw. Om een paar voorbeelden hier van te geven: Talk Radio is uitgepraat, er is geen cholade meer te maken voor Ringers, de koek is op voor Hooijmeijer, Speelboom is uitgespeeld, de Schoenenreus is uitgestrikt en ga zo maar door. Persoonlijk vind ik het vooral interessant om te lezen welke merken zijn verdwenen als gevolg van fusies en overnames in bijvoorbeeld de telecom sector, denk hierbij aan Zonnet, Tiscali en Libertel. Dit laat onder andere zien hoe snel deze sector zich ontwikkelt. Ook worden Perry van der Kar en ZZ Shop die fuseerden tot Perry Sport, waarvan het moederbedrijf USG inmiddels failliet is, in Verdwenen Merken besproken. Naast de individuele merken bevat het boek ook een tiental specials met daarin een korte column van een gastschrijver en een overzicht van vele verdwenen merken. Denk bij deze specials aan de hiervoor besproken sector ICT en Telecom, maar bijvoorbeeld ook aan allerlei dagbladen en de vele verdwenen supermarkten. Het boek eindigt met de leukste special, namelijk één over comebacks. Vergane merken die opnieuw de markt op worden gebracht. Opvallend genoeg zijn dit vooral oude dranken als Tjolk, Melkunie, Exota en Ranja. Al met een al is het boek een eye catcher, die inhoudelijk niet heel diep gaat, maar wel een zeer volledig overzicht van alle verdwenen merken op de Nederlandse markt bevat. Het wachten is op een tweede uitgave met daarin alle recente faillissementen van onder andere de V&D en de vele schoenen- en kledingwinkels (waarvan een groot deel wel een doorstart heeft gemaakt). Auteur: Richard Otto en Robbert van Loon

Bijna niemand denkt dat zijn of haar eigen baan zal verdwijnen door AI. Schitterend!