Robert Dusarduijn

De Bebogeen jaren is een mooi boek. Ik las het met plezier wat vreemd klinkt omdat Robert zijn kostschooljaren in het katholieke internaat zo beschrijft dat je het er benauwd van krijgt. Hij laat je zo direct met de gevoelige, intelligente en kunstzinnige jongen meeleven, dat de bekrompenheid van de opvoeding die hij krijgt van de "zwartrokken" zoals hij ze noemt, de broeders die het internaat runnen, haast ongelofelijk is. Ware het niet dat het niet alleen een mooi geschreven verhaal is van een eenzame jongen en een ontluikende homo seksualiteit maar ook de echte geschiedenis van hoe het in de vijftiger jaren toeging in een Rooms katholiek internaat.

De Bebogeen jaren is een mooi boek. Ik las het met plezier wat vreemd klinkt omdat Robert zijn kostschooljaren in het katholieke internaat zo beschrijft dat je het er benauwd van krijgt. Hij laat je zo direct met de gevoelige, intelligente en kunstzinnige jongen meeleven, dat de bekrompenheid van de opvoeding die hij krijgt van de "zwartrokken" zoals hij ze noemt, de broeders die het internaat runnen, haast ongelofelijk is. Ware het niet dat het niet alleen een mooi geschreven verhaal is van een eenzame jongen en een ontluikende homo seksualiteit maar ook de echte geschiedenis van hoe het in de vijftiger jaren toeging in een Rooms katholiek internaat.