Sofie Smit

Het perron is een mooi geschreven verhaal, goed opgezet en uitgewerkt. Over twee mensen die in enige mate stuk zijn en voor wie een toevallige ontmoeting net datgene is wat ze nodig hebben om weer heel te worden. Het is mooi geschreven, de sfeer van het leven in Engeland in die tijd is mooi weergegeven. De omslag is in zwart-wit. De papiersoort is bijzonder, maar het meest opvallend is de manier waarop het is ingebonden: met zwart garen, zonder rug. Mooi gedaan en goed doordacht.

Het is ook fijn als je tussen het schrijven door even in het zonnetje een mooi boek mag lezen. Dat was gisteren en vandaag een bijzonder boek, zelfgemaakt en mooi vormgegeven. En als het verhaal dan ook nog eens bijzonder is en prachtig opgeschreven, dan is dat een cadeautje. Dank je wel, Sofie Smit voor 'Het is de Liefde'. Ik hoop dat je nog veel meer gaat schrijven. Ik vond het echt erg mooi, mooie beeldspraak erin, het raakte me.

In dit boek gaat het er vooral om te leren gevoelens toe te laten, niet te verdringen, de vraag te stellen waar bepaalde gevoelens vandaan komen. Welke gevoelens zijn ons aangeleerd, wat komt vanuit ons eigen binnenste, wat veroordeelt onze cultuur, wat veroordelen we zelf? De schrijfster (1981) is antropologe, maar dit therapeutisch bedoelde boek is allesbehalve een populair-wetenschappelijke verhandeling. De auteur put op bijna elke bladzijde uit eigen ervaringen.