Tineke Carli-Liewes

Veel kinderen moeten tegenwoordig uitleggen dat ze 'gewoon uit Nederland komen'. Mireille de Vries-Numbi schreef daarom een boek over opgroeien in de multiculturele samenleving: 'Bruin en Wit'-'Klaar, ik ben bruin en ik ben wit'. "Nee papa, augurken zijn voor blanke mensen als jij. Wij bruine mensen eten die niet. Jij moet ze opeten." Aan humor ontbreekt het niet in het boek 'Bruin en Wit' van Mireille de Vries-Numbi uit Eelderwolde... Het gezin met vier kinderen van Mireille de Vries-Numbi is een multiculturele samenleving in het klein... Mireille de Vries-Numbi weet zodoende maar al te goed dat kinderen graag een beetje spelen met de verschillende multiculturele achtergrond van hun ouders. "Soms willen ze heel graag blank zijn, maar als het zo uitkomt, zijn ze weer bruin. Omdat ze dan die vieze augurken niet hoeven te eten, bijvoorbeeld." Minder grappig is dat de Nederlandse buitenwereld deze kinderen vaak zien als buitenlands. 'Waar kom jij vandaan?' krijgen ze dan te horen. "Voor deze kinderen is dat verwarrend. Want ze zijn hier geboren, gaan hier naar school en hebben hier hun vriendjes. En ze hebben een helemaal een Nederlandse vader of moeder." Als het nou een keer gebeurt dat iemand naar hun buitenlandse afkomst vraagt, is het niet erg, vervolgt De Vries. "Maar het gebeurt vaak en bovendien zien kinderen met een bruine huid dat ze vaak raar worden bekeken. Daardoor gaan ze denken dat er iets mis is met hen. Dan gaan ze zich helemaal wit schminken. Het zijn kleine probleempjes die tot een groot probleem kunnen uitgroeien." Kinderen zijn blank of bruin naar gelang het uitkomt. Uit de mond van De Vries valt geen kwaad woord op te tekenen over de Nederlandse samenleving... "Ik hoop dat ook volwassenen het lezen. Zodat zij meer inzicht krijgen hoe ze met bruine kinderen moeten omgaan."