Tony Ross

De familie Bass zit in de problemen omdat hun boerderij te weinig inkomsten oplevert waardoor ze de boel misschien moeten verkopen. Dochter Charlie kan zich geen leven zonder koeien, kippen en varkens voorstellen en bedenkt een plan dat ze een beetje per ongeluk ten uitvoer brengt als ze op een veiling ineens een renpaard blijkt te hebben gekocht. Burning Rocket is een potentiële kampioen maar is niet vooruit te branden zonder pony Percy in zijn buurt. Het vermakelijke Het renpaard dat niet wilde racen van de Britse Clare Balding bouwt op naar de belangrijkste paardenrace van het jaar. Voor de winnaar ligt een miljoen pond klaar, een bedrag waarmee de familie Bass voorgoed uit de penarie zou zijn. Het gezin slaat de handen ineen, inclusief de broers van Charlie, die haar eerst nog belachelijk maakten. Knecht Joe wordt ingezet as jockey, hij is de zoon van een verongelukte paardenrenner, een fraai zijlijntje in het verhaal. Clare Balding is de Britse Dione de Graaf, een prominente BBC-presentator die al jaren de belangrijke sportevenementen verslaat. Ze maakte ooit carrière als jockey en schreef meerdere boeken over sport. Dit is haar eerste jeugdboek en de vergelijking dringt zich op met de serie kinderboeken die David Walliams (van Little Brittain), al is het maar vanwege Tony Ross, de illustrator. Walliams schrijft geestige maar ook nogal fabrieksmatige slapstick, een vorm waar dit boek van Balding ook tegen aan schurkt. Maar het is net even meer door de positieve, girlpower-instelling van de 10-jarige Charlie. Ze ziet geen problemen maar uitdagingen en speelt als berijder van de pony een cruciale rol in de plot. Een meid die op haar toekomst is voorbereid en anderen meetrekt in haar enthousiasme. Het verhaal is kort door de bocht (terwijl je bij de paardenrace beter een wat ruimere bocht kunt nemen, leren we) en hangt van veel toevalligheden aan elkaar en het einde is voorspelbaar happy. Gelukkig maar, ik was nog even bang dat Balding voor een andere uitkomst zou kiezen. Het stoort nooit echt omdat het tempo en de spanningsboog dik in orde zijn. Als je dan toch een paardenboek wilt lezen....

Een leuk boek, vooral voor kleine meisjes die veel met hun uiterlijk bezig zijn. Dat is natuurlijk erg schattig, zolang ze maar weten dat het innerlijk uiteindelijk telt.

De Kleine Prinses is bij veel kinderen bekend omdat er over dat ondeugende prinsesje al veel prentenboeken verschenen zijn. Gelukkig zijn er nu voor de kinderen die de prentenboeken ontgroeien, verhalenboeken over dat eigenwijze prinsesje verschenen in een lekker formaat leesboek. In het eerste verhaal vindt de koning dat hij het prinsesje niet meer Kleine Prinses kan blijven noemen maar niemand durft haar te vertellen hoe haar echte naam werkelijk is. Gelukkig heeft de Kleine Prinses een goede oplossing. In het tweede verhaaltje krijgt de Kleine Prinses een vriendje opgedrongen waar ze later toch wel blij mee is, want door hem vindt ze een prachtige speelkamer. Twee leuke verhalen in korte hoofdstukken met de bekende illustraties, die ook in het kleine formaat heel aantrekkelijk zijn. Voorlezen vanaf een jaar of vijf zelf lezen vanaf zeven jaar.

Verzamelbundel van vijf prentenboeken rondom de Kleine Prinses, die in de fase van 'ik wil/ik wil niet' zit en het daarmee voor zichzelf en haar omgeving niet altijd even eenvoudig maakt. De prentenboeken verschenen eerder afzonderlijk, soms ook in hardkartonnen edities. In alle verhalen is een opvoedkundige tendens aanwezig, bijvoorbeeld in 'lk wil patat', waar duidelijk wordt aangegeven dat je dat dan netjes moet vragen. Deze opvoedkundige opmerkingen over thema's als beleefdheid, boosheid en angst zijn op humoristische wijze in het verhaal verweven en komen niet moralistisch over. Steeds komen de dagelijkse rituelen van jonge kinderen aan bod. waardoor deze zich met veel verhalen kunnen identificeren. De paginagrote, expressieve ingekleurde waterverftekeningen volgen het verhaal. maar geven daar een extra dimensie aan door allerlei details toe te voegen die niet in de tekst staan.De emoties van de kleine prinses worden heel duidelijk in beeld gebracht. Onder elke ingekaderde illustratie wordt het verhaal in slechts één - tot drie regels tekst weergegeven. De verhalen nodigen, zeker door de illustraties. uit tot interactief voorlezen. Vanaf ca. 4 jaar.