Xantha-Iris Vorst

Elfenstof in Drabbeldam 28 nov, 2017 in Kinderboeken by Hanneke Tinor-Centi 'Elfenstof in Drabbeldam' vertelt het verhaal van de tienjarige Annemarie. Annemarie woont met haar ouders en twee broertjes in Drabbeldam. Haar ouders zijn nogal streng voor haar en ze krijgt geregeld straf. Wanneer er gekibbeld wordt, is het steevast Annemarie die naar haar kamer wordt gestuurd, vaak zelfs zonder eten. "Annemarie bedacht dat ze wel kon zeggen wat er werkelijk was gebeurd, maar ja, haar vader had nog nooit geluisterd. Bovendien had ze nu een elfenfluitje en een smeltend roomijsje in de kast staan." Wanneer Annemarie voor de zoveelste keer naar haar kamer is gestuurd, hoort ze een geluidje bij het raam. Wanneer ze gaat kijken, ziet ze iets kleins bewegen. Het blijkt een elfje te zijn dat luistert naar de naam Elferia. Elferia bibbert van de kou en snel gaat Annemarie op zoek naar een klein poppen-kledingsetje voor het elfje. Annemarie krijgt een cadeautje van Elferia waar ze goed op moet passen. Annemarie moet echter wel gewoon naar school. Zou dat goed aflopen? "Ze hoorde opnieuw voetstappen. Er kwam iemand naar beneden. Wie kon dat zijn? Verstijfd bleef ze staan. Haar lijf zo ver mogelijk weggeduwd in de hoek bij het opberghok. Kraaak-kraaak, hoorde ze." Met 'Elfenstof in Drabbeldam' levert auteur Alexandra Alink een bijzonder leuk, maar ook spannend boek af waar veel jonge lezers van in de ban zullen raken. Alink hanteert een hele fijne schrijfstijl die uitstekend past bij het verhaal over Annemarie en Elferia. De verscholen boodschap in het boek is dat kinderen niet altijd worden begrepen en zeker niet altijd worden 'gehoord'. Mooi! "Even schoot er door haar hoofd wat er in de krant had gestaan. Ze hoopte maar dat meester Drilbui niet was geabonneerd op het Drabbeldams Dagblad. Dat zou verschrikkelijk zijn. Ze voelde zich onrustig worden, maar meteen dacht ze ook weer aan de woorden van Elferia. Het zou allemaal goed komen...." Spanning en humor zijn prima in balans en Alink toont aan zich wonderbaarlijk goed te kunnen verplaatsen in de jonge kindergeest. Kortom een aanrader voor kinderen van 4 tot 12 jaar, alhoewel ik de bovengrens wat ruim bemeten vind. De auteur Alexandra Alink (05-08-1970) schrijft al jarenlang. Ze weet zich goed te verplaatsen in het leven van kinderen. Ze beschrijft hun wereld met humor en weet de nodige spannende situaties goed te vertalen en onder woorden te brengen. Al jarenlang vertelde en schreef zij verhalen voor kinderen. Met "Elfenstof in Drabbeldam" zette zij de stap naar haar eerste boek. Uitvoering Uitgeverij BOOK2B ISBN 978-90-826834-0-0 Hardcover, 160 pagina's Leeftijdscategorie 6 - 12 jaar Over Hanneke Tinor-Centi Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent. http://ht-c-communicatie.nl/

Dit boek gaat over Eva (ik-figuur) die een spreekbeurt moet houden over een historisch figuur uit de stad waarin ze woont. Tijdens de meivakantie komt ze erachter dat de beroemde schilder Monet een paar maanden in Zaandam, haar woonplaats, heeft gewoond. Monet heeft zelfs schilderijen in Zaandam gemaakt. Samen met Joep, een blinde jongen, gaat Eva op onderzoek uit om zoveel mogelijk over Monet te weten te komen. Naast de informatie en de ontdekkingen die gedaan worden over de schilder, is het aspect ‘zien’ ook van groot belang in dit verhaal. Hoe zou het zijn om blind te zijn, wat is erger niet meer kunnen horen, zien of proeven? Hoe omschrijf je kleuren als je ze nog nooit hebt gezien? Dit zijn vragen die de 10-jarige Eva zichzelf stelt. Het boek is met humor geschreven, vooral het einde pakt grappig uit. Daarnaast heeft het verhaal ongekaderde aquarelillustraties in kleur die het verhaal ondersteunen. Het boek nodigt uit om op ontdekking te gaan in de historie van je woonplaats. Vanaf ca. 8 t/m 11 jaar.

Beste Martijn, allereerst gefeliciteerd met je nominatie voor de Hotze de Roosprijs en complimenten voor je leuke boek! In het kader van de Zaanse Kinderjury heb ik vorige week voorgelezen uit het boek. Het was de bedoeling dat dat van half twee tot twee uur duurde, maar het werd uiteindelijk bijna half vier toen ik weer naar huis ging, zo enthousiast waren de kinderen. Met vriendelijke groet, Annemarie van Nieuwamerongen-Oosterkamp Raadslid VVD Zaanstad