Aan de Belgische kust werden in juni 1940 een aantal Bautruppen en R.A.D.-eenheden ingezet om de havens opnieuw open te stellen voor militair verkeer en te voorzien van een eerste verdedigingsstelling. Deze eerste stellingen bestonden vooral uit lichte betonnen constructies en werden voor het grootste deel op dezelfde plaatsen gebouwd waar reeds in de Eerste Wereldoorlog kustverdediging aanwezig was.
Een tweede bouwperiode ging ongeveer van start in juni van 1941. Als eerste prioriteit waar bunkers gebouwd moesten worden, kwamen de militair strategische plaatsen zoals havensteden en belangrijke invalswegen langs de kust aan de orde, terwijl in een tweede rangorde de verschillende kustbatterijen, in aanmerking kwamen.
Tegen oktober 1941 eiste het Duitse offensief tegen Moskou steeds meer troepen op. Vanaf nu werd niet meer gedacht in termen van Kûstensicherung (kustbescherming) maar van Kûstverteidigung (kustverdediging).