Dit in 1980 schitterend uitgegeven boek, verschenen als eerste deel van zijn Verzameld werk, bevat de literaire nalatenschap van de dichter en kunsthistoricus Jan Emmens (1924-1971). Zijn meestal korte, scherp geformuleerde verzen weerspiegelen een sombere levensvisie.Opgenomen zijn de drie door Emmens zelf gepubliceerde dichtbundels Kunst en vliegwerk, Autobiografisch woordenboek en Een hond van Pavlov en voorts ongebundelde gedichten en aforismen door de schrijver na 1954 in tijdschriften gepubliceerd, een ruime selectie uit niet eerder gepubliceerde, nagelaten gedichten, jeugdwerk en een kleine selectie uit Emmens' tekeningen. Er is nog slechts een beperkt aantal exemplaren beschikbaar.BOOSHet is bepaald overdreven te denkendat het gedicht een poging betekentom iets verstaanbaar te maken, laat staaneen uiting van pristers die god zien.Een gedicht is niet meer dan een oor, om te grijpenwanneer men geen woorden meer heeftin officiële gesprekken, een railingbij zeeziekte in de salon.REPETERENDE BREUKWaar ik ook ben, soms ben ik ineens weerbij de Belgische grens, aan het liften naar Frankrijk.De weg is de hoofdweg, maar lijkt op een zijweg,één, twee, drie huizen staan braaf in hun tuinen.In de bocht wuift een boomgroep. Het is doodstil.Ik wacht op haar. Drie vogels landen.In de heggen beweegt zich een ruisende wind.Overkomst dringend gewenst.BENOEMENWie zegt: de koning woont in het huis naast de boom,heeft al te veel benoemd: een onomschreven wezenbijvoorbeeld tot een koning, een hoop stenentot huis en een veelzijdig fenomeentot boom. Exacter lijkt mij:een bleke heer geroepen te regeren huistin een hardstenen doos neergezetnaast een verrukkelijk verschijnsel.