Dit boek beschrijft het Nederlands pachtrecht. Van pacht is sprake indien de één - tegen de voldoening van een tegenprestatie - een onroerende zaak in gebruik heeft gegeven aan de ander, ter uitoefening van de landbouw. Sinds 1 september 2007 vindt het materiële pachtrecht zijn basis in titel 7.5 van het Burgerlijk Wetboek (BW). Het boek geeft inzicht in de daar gegeven wettelijke regeling.

Het pachtrecht kan niet uit de wet alleen worden begrepen; de jurisprudentie vormt evenzeer een belangrijke rechtsbron. In verband hiermee wordt bij de beschrijving van de wettelijke regeling uitvoerig op de rechtspraak ingegaan. Hoewel gelijktijdig met de inwerkingtreding van titel 7.5 BW ook in pachtzaken cassatie werd toegestaan, gaat het bij de pachtrechtspraak nog altijd voornamelijk om uitspraken van de Pachtkamer van het Gerechtshof Arnhem (het 'Pachthof') en van de Centrale Grondkamer. Een deel van de jurisprudentie die tot stand kwam onder het regime van de in 2007 ingetrokken Pachtwet, blijkt haar belang voor de huidige praktijk te hebben behouden.

Hoofdstuk 9 behandelt de relatie tussen pacht en productierechten. Deze relatie heeft met name in de jurisprudentie van het Pachthof vorm gekregen.