De groep mensen die leeft van een bijstandsuitkering (leefloon) is in België is sinds de invoering van de bijstandswetgeving (1974) sterk gegroeid en gewijzigd qua samenstelling: het aandeel mannen is toegenomen, alsook het relatieve belang van de jongeren. Bovendien is de bijstandspopulatie sterk verkleurd. Dit heeft ongetwijfeld gezorgd voor een diversificatie van de bijstandspopulatie in termen van hun afstand tot de arbeidsmarkt. Voor een groep is de bijstand een opstap naar een 'regulier' bestaan binnen de arbeidsmarkt en de sociale verzekeringen. Daarnaast is er een groep mensen die meer duurzaam aangewezen zal blijven op materiële en immateriële hulpverlening door een gecumuleerd gebrek aan economische, sociale en psychische vaardigheden om zelfstandig in het economisch systeem te kunnen functioneren. De sociale bijstand als instituut staat vandaag dus voor een groter en meer gediversifieerd publiek dan wat de wetgever in 1974 voor ogen had. Dit stelt OCMW's en beleidsmakers voor extra uitdagingen, waarvan er een aantal aan bod komen in dit boek, nl. de bevoegdheidsverdeling over de verschillende Belgische overheden, de discretionaire ruimte van OCMW's en maatschappelijk werkers, het belang van netwerken om de gedifferentieerde cliëntengroep te ondersteunen, de moeilijke activeerbaarheid van cliënten met een niet-Belgische achtergrond, het risico op non-take-up... Auteurs die - naast de redacteuren - bijdragen aan het boek zijn: Sarah Carpentier, Daniël Cuypers, Joris De Corte, Filip De Rynck, Koen Hermans, Kim Lievens, Chris Luigjes, Sarah Marchal, Ides Nicaise, Peter Raeymaeckers, Dirk Torfs, Karel Van den Bosch, Johan Vandenbussche, Natascha Van Mechelen, Wim Van Oorschot, Daniel Zamora. Meer info vindt u op https://docs.google.com/document/d/1YUyTWQ73lpsj7_9BDrk_ujizpu8FgzzRUVce_G0f2iM/edit