Het is onmogelijk om goed grip te krijgen op een landschap, toch leggen we het graag vast. Met een stijgende zeespiegel en de te verwachten regenoverlast, is in het Belgische Vlaanderen het springtij een groot gevaar. Overheid en ingenieurs trachten het water in toom te houden. De Schelde krijgt meer ruimte, dijken worden verlegd, het uitzicht verandert. Dat vraagt om beeldvorming. En iedereen tekent; de kunstenaar, de waterbouwkundige, de landschapsarchitect, ja zelfs de hengelaar maakt notities.Dit boek toont via tekeningen het landschap tussen Vlassenbroek en Broekkant. Tekeningen gemaakt door werkers, toeristen en kunstenaars. Lokaal en van buiten. Liefhebbers die er op uit gingen, want en plein air is hier de traditie. Tekenaars en schilders werkten de afgelopen eeuw graag aan de rivier of trokken de polder in. Die traditie was wat verwaterd en is op de valreep van de grote veranderingen als een trage poging ingezet om het landschap al doende even vast te leggen.Dit boek maakt onderdeel uit van het project 'Tekenen in Vlassenbroek' (2014-15). Een kunstproject van Wapke Feenstra (Myvillages) in opdracht van de Vlaams Bouwmeester en Waterwegen & Zeekanaal. En met medewerking van de Gemeente Dendermonde.