Vincent Weyand, zoon van de schilder Jaap Weyand, groeide op in het Noord-Hollandse kunstenaarsdorp Bergen. Na zijn gymnasiumtijd verdiepte hij zich in de oude talen en hield hij zich bezig met de Griekse mythologie, de poëzie van Hölderlin en de Engelse lyrici. Van de Nederlandse dichters bewonderde hij vooral het werk van J.H. Leopold en P.C. Boutens. Met zijn beste vriend, de altviolist en dichter Chris Dekker, verkeerde hij in de kring van de Duitse humanist en dichter Wolfgang Frommel (1902-1986), die gevlucht was voor het Nazi-regime en van 1939 tot 1942 veelal in Bergen woonde.
Dit herdenkingsboek bevat allereerst Weyands kleine, maar belangrijke dichterlijke nalatenschap: achtendertig gedichten, ontstaan in de jaren 1940-1944, waaronder elf sonnetten. Daarnaast is een ruime keuze gemaakt uit zijn vertalingen naar de Duitse dichter Stefan George. Weyands zeer oorspronkelijke lyriek moet door de lezer worden veroverd. Zij geeft zich niet gemakkelijk gewonnen, maar de moeite wordt ruimschoots beloond. De verhelderende interpretaties van zijn gedichten door Chris Dekker en Corrado Hoorweg kunnen helpen bij een eerste oriëntatie.
Herinneringen van Chris Dekker en Vincents broer Olaf geven een levendig beeld van de persoonlijkheid van de dichter.
Francesca Rheannon verrichtte onderzoek naar de periode die Weyand ¿ na zijn arrestatie in juli 1944 op het landgoed Eerde bij Ommen ¿ doorbracht in verschillende kampen, onder meer Erica en Amersfoort, tot aan zijn overlijden in Buchenwald in februari 1945. Treffend zijn de teruggevonden dagboekbladen, met tekeningen, die Ad Lysen in augustus 1944 bijhield in een met Weyand gedeelde cel van de koepelgevangenis te Arnhem.
Ruim zestig jaar na Weyands tragische dood wordt door deze uitgave de blijvende betekenis van zijn dichterschap en persoonlijkheid duidelijk.