Aanraken doen we allemaal. Als we pijn hebben leggen we onze hand vanzelf op de zere plek. Dat doen we niet zomaar; dat doen we omdat we weten dat onze pijn dan minder wordt.

Met onze handen kunnen we ook de pijn van andere mensen verminderen. Wanneer en hoe je dat kunt doen kun je leren in dit boek.

Luuk helpt opa in de tuin. Dat is leuk! Opa heeft een grote tuin waar van alles groeit.
"Wil je de schop even aangeven?" vraagt opa. Luuk rent al naar de schuur.
'Auw!’ Hij valt met zijn knie op een steen. Dat doet gemeen zeer!
"Och jongen. Kom maar eens hier," zegt opa.
Opa legt zijn hand erop. Luuks knie wordt warm.

"Wat doe je nou?" Luuk veegt een traan weg. "Het doet al een stuk minder pijn!"
'Dat is een oude wijsheid,' zegt opa.
'Waar kun je dat leren?' vraagt Luuk.
'Nergens. Iedereen kan het.'
' Ik ook?'
' Jij ook. Leg gewoon je hand op iemands zere plek, en dan stuur je leuke gedachten door je handen."
"Is het zo makkelijk?" Luuk kan het bijna niet geloven. Maar hij voelt dat het werkt.