Abdelkrim El Khattabi (1882-1963) geniet een faam die zich uitstrekt tot ver buiten Noord-Afrika. Hij groeide uit tot een held in een periode dat de koloniale grootmachten Spanje en Frankrijk hun greep op Noord-Afrika verstevigden. Noord-Marokko, dat voor een groot gedeelte uit het Rifgebergte bestaat, was goeddeels in Spaanse handen, de rest was Frans protectoraat.
Abdelkrim is een van de weinigen in staat geweest de onvrede over de armoede en economische achterstelling om te smeden tot een succesvolle gewapende strijd tegen buitenlandse bezetters. Het is het bijna klassieke beeld van een verarmde boerenbevolking die een superieur bewapende bezetter verjaagt.

In het eerste deel van Abdelkrim en de Riffijnse Republiek schetst de auteur de historische, maatschappelijke en economische context van de Rif tegen de achtergrond van de internationale machtspolitiek. Deel twee behandelt het leven van deze 'Afrikaanse Che Guevara' en het uitroepen van de Riffijnse Republiek. Deel drie gaat over de teloorgang van de Republiek en de verbanning van Abdelkrim naar La Réunion en later naar Cairo, waar hij in 1963 is begraven.

M'hamed El Abdouni (Mnoud, El Hoceima, 1973) doorliep de middelbare school in Marokko en studeerde medicijnen in Rotterdam, waar hij nu werkt als cardioloog in opleiding. Hij is actief in de Nederlandse Berberbeweging en heeft een grote passie voor de geschiedenis van Marokko.