Behalve spirituele centra waren de middeleeuwse abdijen ook plaatsen van belangrijke agrarische en ambachtelijke activiteit. Elk voornaam klooster bezat één of meer watermolens, zeker in het waterrijke gebied tussen Rijn en Schelde. Van deze grote rijkdom aan molens is maar weinig bewaard: het merendeel van dit proto-industriele erfgoed is gesloopt, onherkenbaar verbouwd of verkeert in slechte staat. Dit boek is het resultaat van een eerste, grensoverschrijdend onderzoek naar de middeleeuwse abdijmolens. Specialisten uit Duitsland, Belgie en Nederland leverden er een bijdrage aan. De aanleiding voor het project vormde de restauratie van de abdijmolen van Gempe bij Sint-Joris-Winge.