Een Syrische jongen raakt in de ban van linkse overtuigingen, netals zijn oudste broer. Onder het regime van Hafez al-Assad, de vadervan de huidige president van Syrië, zijn die ideeën verboden en vijfdagen na zijn 20ste verjaardag, toen hij in zijn derde jaar geneeskundezat, wordt hij gearresteerd door de veiligheidsdienst. Zestienjaar brengt hij daarna door in de gevangenis. In dit boek beschrijfthij de ondervragingen, de folteringen, maar ook: Wat betekent hetom de mooiste jaren van je leven in de gevangenis door te brengen?Hoe ga je om met die zee van tijd? Hoe geef je nog zin aan je leven?Het boek neemt de lezer mee van een kleine gevangenis te middenvan Damascus, zonder enige vorm van medische zorg, naareen moderne gevangenis aan de randen van de stad, die is gebouwdvolgens de voorschriften van Human Rights Watch. Vervolgens,en dat was de grootste klap, gaat het naar de Wastijns gevangenisvan Tadmur, waar de gevangene geen enkele recht heeft, zelfs geenrecht op leven. Maar zelfs in Tadmur overwint het leven. De gevangenenmogen er geen agenten aankijken, ze moeten altijd deblik op de grond richten, en toch kunnen ze zelfs daar soms lachen.Ze vluchten naar de hoeken van de slaapzaal, waar ze niet te zienzijn als de bewaker door het luik (Sharaka) kijkt. Ze spelen, wisselenpoëzie uit of delen hun herinneringen. Als er leven zou zijn na dedood, dan is het zonder twijfel hier... De grote vraag blijft: Hoe kande gevangene het leven hernemen na de gevangenis? Zal hij zijnstudie hervatten om zich te specialiseren in chirurgie? Hoe kan hijliefhebben? En ook, hoe kijkt hij naar het Syrië van vandaag? Is erhoop in het land van de zon?